Dun Ringill

Dun Ringill to kamienna struktura z epoki żelaza na wybrzeżu Loch Slapin w szkockich Highlands. Budynek ma grube mury kamiienne, które niegdyś otaczały główne mieszkanie z dziedzińcem pośrodku i wewnętrznymi przestrzeniami zaprojektowanymi do schronienia i obrony.

Struktura pochodzi z epoki żelaza, około pierwszego wieku, kiedy takie kamienne forty były powszechne w północnej Brytanii. Później stała się rezydencją klanu MacKinnon i pełniła istotną rolę w historii regionalnej wyspy Skye.

Nazwa Dun Ringill pochodzi z języka gaelickiego, gdzie 'Dun' oznacza fort, a 'Ringill' odnosi się do punktu wąwozu. Lokalizacja była strategicznie ważna dla społeczności, które musiały kontrolować dostęp wzdłuż wybrzeża.

Dostęp do ruin odbywa się przez kamienne przejścia w ujściu strumienia prowadzącego w kierunku zachodniego brzegu Loch Slapin. Grunt może stać się mokry i śliska w złej pogodzie, dlatego zalecane są solidne buty i ostrożność podczas eksploracji terenu.

Mury kamienne pełniły podwójną funkcję: stanowiły barierę obronną przed wrogami i jednocześnie były ogrodzeniem dla zwierząt. Ta łączna funkcja była typowa dla osad z tego okresu, gdzie bezpieczeństwo i hodowla zwierząt szły w parze.

Lokalizacja: Highland

Lokalizacja: Strath

Współrzędne GPS: 57.17948,-6.03594

Najnowsza aktualizacja: 8 grudnia 2025 o 20:42