Scafell Pike, Szczyt górski w Lake District, Anglia

Scafell Pike to najwyższa góra Anglii, wznosząca się na 978 metrów (3209 stóp) w Lake District, w Kumbrii. Rozległy, kamienisty płaskowyż szczytowy otaczają z wszystkich stron urwiska, z Pikes Crag i Dropping Crag nad Wasdale oraz Rough Crag po wschodniej stronie. Najwyższy punkt kryje się pod kamiennym kopcem o wysokości ponad 3 metrów.

Szczyt został przekazany National Trust przez lorda Leconfielda w 1919 roku, ku pamięci mieszkańców Lake District poległych w I wojnie światowej. Góra nie miała własnej nazwy do początku XIX wieku, gdy Ordnance Survey oznaczył ją jako Sca-Fell Higher Top; nazwa Scawfell Pikes została przyjęta za powszechną zgodą tuż przed 1830 rokiem i pojawiła się na opublikowanej mapie Ordnance Survey w 1865 roku.

Nazwa Scafell jest po raz pierwszy odnotowana w 1578 roku w zniekształconej formie Skallfield, prawdopodobnie od staronordyckiego skalli fjall, „góra z łysym szczytem”. Wyższy wierzchołek własną nazwę otrzymał dopiero w XIX wieku: Ordnance Survey opisał go jako Sca-Fell Higher Top, a Scawfell Pikes pojawiło się na opublikowanej mapie w 1865 roku.

Wspinaczka trwa około trzech godzin z Wasdale Head i podąża kamienistymi ścieżkami, które mogą stać się trudne do wytropienia we mgle. Solidne buty turystyczne i wodoodporna odzież są niezbędne z powodu nagłych zmian pogody nawet podczas miesięcy letnich.

Broad Crag Tarn znajduje się na wysokości 820 metrów poniżej szczytu i uznawany jest za najwyżej położony zbiornik wodny Anglii. Mała misa wypełnia się wodą roztopową i deszczową i utrzymuje wodę przez cały rok pomimo narażonej lokalizacji.