Anglesey, Wyspa w północnej Walii, Wielka Brytania.
Anglesey to wyspa u północno-zachodniego wybrzeża Walii, ukształtowana przez falujące łąki w głębi lądu, słone bagna wzdłuż wielu odcinków wybrzeża i ukryte zatoczki. Kilka małych miejscowości rozsianych jest wzdłuż linii brzegowej, podczas gdy otwarte wrzosowiska i nagie formacje skalne dominują północną część wyspy.
Anglesey było ośrodkiem druidów; w 61 r. n.e. Rzymianie pod Gaiusem Suetoniuszem Paulinusem zniszczyli tamtejszą świątynię, a Agricola odzyskał wyspę w 77 r. n.e. dzięki oddziałom, które przepłynęły bez ciężkiego ekwipunku. Ród Aberffraw, władający Gwynedd do 1283 r., pochodził z tej wyspy, a Edward I po podboju Walii wzniósł zamek Beaumaris.
Tradycyjne nazwy miejsc podążają za konwencjami języka walijskiego, prawie każda wioska nosi nazwę od form naturalnych lub historycznych kościołów. Najdłuższa tablica stacji kolejowej w Europie oznacza jedną z tych tradycyjnych walijskich nazw i stała się popularną okazją do zdjęć.
Oba mosty przez cieśninę prowadzą do różnych części wyspy a jazda z lądu do najdalszych punktów wybrzeża rzadko trwa dłużej niż godzinę. Nadmorskie ścieżki są zwykle płaskie i utwardzone, podczas gdy szlaki wrzosowiskowe mogą być skaliste i nierówne.
Kamienne komory grobowe z okresu neolitu znajdują się pośrodku pracujących pastwisk, gdzie owce pasą się między starożytnymi kamieniami a rolnicy kontynuują swoją codzienną pracę. Niektóre z tych grobów mają ponad 5000 lat i stoją bez ogrodzeń czy znaków na otwartej wsi.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 108 współtwórców z całego świata.
