Екатерининская богадельня

Przytułek Katarzyny prezentuje się jako XVIII-wieczny kompleks budynków ze strukturami kamiennymi zawierającymi klasyczne elementy architektoniczne, dekoracyjne pilastry przy centralnych bramach oraz zachowane detale wnętrz z XIX wieku, które demonstrują wyrafinowane techniki budowlane tamtej epoki.

Pierwotnie zbudowany na fundamentach fabryki tekstylnej z końca XVII wieku, kompleks został przekształcony w przytułek dla starych marynarzy w 1771 roku, poszerzony o skrzydła południowe i wschodnie zaprojektowane przez architekta I.A. Selekhova, i służył jako szpital dla rannych żołnierzy po pożarze Moskwy w 1812 roku.

Jako federalne dziedzictwo kulturowe Rosji, Przytułek Katarzyny reprezentuje rozwój instytucji społecznych w przedrewolucyjnej Moskwie, ucieleśniając tradycje charytatywne i architekturę cywilną XVIII wieku, które kształtowały humanitarne wartości i podejścia do planowania urbanistycznego miasta.

Obecnie będący własnością Rosyjskiego Uniwersytetu Technologicznego (MIREA), kompleks jest dostępny w dzielnicy Sokolniki i oferuje programy edukacyjne oraz wystawy związane z moskiewskimi instytucjami charytatywnymi, z szczegółowymi informacjami dostępnymi przez różne zasoby internetowe i wycieczki z przewodnikiem dla odwiedzających i badaczy.

Kompleks w sposób unikalny łączy elementy planistyczne w stylu pawilonowym z naprzemiennymi formami okrągłymi i prostokątnymi, i niezwykle przetrwał częściowe zniszczenie podczas bombardowań II wojny światowej, czyniąc go jednym z nielicznych pozostałych przykładów XVIII-wiecznej architektury charytatywnej w Moskwie z oryginalnymi bramami i zachowanymi dekoracyjnymi cechami.