Ershovo Manor, Federalny zabytek kultury w Yershovo, Rosja

Dwór w Erszowie to dwukondygnacyjny murowany budynek z 14 pokojami i dwiema dużymi salami na każdej kondygnacji, wzniesiony w późnym moskiewskim stylu empire za hrabiego Wasilija Olsufjewa. Jego fasada od strony dziedzińca ma głęboką loggię i joński portyk z białego kamienia; trójdzielny łuk i taras otwierają się na park krajobrazowy. Park zachował aleje stuletnich lip i staw z wyspami połączonymi mostkami.

W latach 1624-1764 Jerszowo należało do bojarskiego rodu Sałtykowów; w 1764 córka Wasilija Sałtykowa poślubiła Adama Olsufjewa, sekretarza gabinetu Katarzyny II, i wieś przeszła jako posag. Olsufjewowie zachowali ją do rewolucji październikowej. Zachowane budynki wzniesiono za Mikołaja I dla hrabiego Wasilija Olsufjewa w późnym moskiewskim stylu empire, pod kierunkiem architekta A. G. Grigorjewa, autora cerkwi-dzwonnicy (1826-29). Po rewolucji dom stał się muzeum życia ziemiańskiego; cerkiew wysadzono 11 grudnia 1941 r. i odbudowano w latach 1995-99.

Posiadłość nazywana jest też Troickoje, od cerkwi Trójcy Świętej. Afanasij Fet gościł u właściciela Aleksieja Olsufjewa, któremu pomagał tłumaczyć z łaciny, i pisał tu wiersze, w tym strofy do gospodyni; w 1903 r. w cerkwi parafialnej umieszczono marmurową tablicę. Błękitny salon zdobiły portrety rodzinne Olsufjewów i włoskie tapety krajobrazowe przywiezione w połowie XIX wieku.

Posiadłość leży 3 km na północ od Zwienigorodu, w osadzie Doma Otdycha Jerszowo. Od 1928 roku działa tu dom wypoczynkowy i sanatorium, więc park, staw i aleje są współdzielone z kuracjuszami. Orientacyjnymi punktami są dwór i cerkiew Trójcy Świętej, odbudowana w latach 1995–1999; wejście do wnętrz nie jest gwarantowane.

Wieża dzwonna, wzniesiona w latach 1826–1829 według projektu A. G. Grigorjewa, była tak wysoka, że przy dobrej pogodzie dostrzegano z niej moskiewski sobór Chrystusa Zbawiciela. 11 grudnia 1941 roku wycofujące się wojska niemieckie zamknęły w cerkwi Trójcy Świętej rannych radzieckich jeńców i cywilów, a następnie wysadziły ją w powietrze; w latach 1995–1999 odbudowano ją z zachowanych rysunków Grigorjewa.