Russian State Archive of Sound Recordings, Archiwum dźwiękowe w Moskwie, Rosja

Rosyjskie Archiwum Państwowe Nagrań Dźwiękowych to archiwum w Moskwie zawierające rozległą kolekcję materiałów audio obejmujących muzykę, przemówienia, wywiady i relacje ustne z różnych okresów. Kolekcja obejmuje tysiące oryginalnych nagrań zachowanych na różnych nośnikach i systematycznie zorganizowanych do dostępu badawczego.

Archiwum utworzono w grudniu 1932 r. dekretem Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR jako Centralne Archiwum Nagrań Dźwiękowych, mieszczące się w pałacu Lefortowo przy obecnej 2. ulicy Baumanskiej. W 1934 r. włączono je do Centralnego Archiwum Foto-Fono-Filmowego, a w 1967 r. odtworzono samodzielne archiwum dźwiękowe. Od czerwca 1992 r. działa jako Rosyjskie Państwowe Archiwum Fonodokumentów; w 2024 r. połączono je z Rosyjskim Państwowym Archiwum Dokumentów Filmowych i Fotograficznych w Krasnogorsku.

Archiwum przechowuje nagrania krajowych i zagranicznych dzieł literackich i artystycznych w wykonaniu ich autorów oraz czołowych zespołów teatralnych, muzycznych i folklorystycznych. Od lat 60. i 70. XX wieku otrzymuje materiały Państwowego Domu Radiofonii i Nagrań Dźwiękowych, Państwowego Komitetu ZSRR ds. Telewizji i Radiofonii oraz wytwórni płytowej Melodia. Tworzy też fondy osobiste z kolekcji prywatnych przekazywanych przez ich właścicieli.

Archiwum mieści się w pałacu Lefortowo przy 2. ulicy Baumanskiej (dawniej Korowij Brod), gdzie znajduje się od 1932 r. W 2024 r. zostało włączone do Rosyjskiego Państwowego Archiwum Dokumentów Filmowych, Fotograficznych i Fonograficznych, które ma teraz siedzibę w Krasnogorsku; tam należy kierować zapytania o zbiory. Od 2014 r. zdigitalizowane nagrania, głównie przedrewolucyjne i należące do domeny publicznej, trafiły do Wikimedia Commons.

24 marca 2014 r. archiwum rozpoczęło współpracę z Wikimedia RU, aby umieszczać zdigitalizowane nagrania w Wikimedia Commons na wolnych licencjach. Na 26 kwietnia tego roku odpowiednia kategoria w Commons liczyła 19 zdigitalizowanych nagrań. Ograniczenia prawa autorskiego zawężają projekt do starszych nagrań w domenie publicznej, głównie z czasów Imperium Rosyjskiego.