Volgograd floating landing, Drewniane molo w Krasnoslobodsku, Rosja

Pływająca przystań w Wołgogradzie to drewniane dwupokładowe nabrzeże zbudowane w 1954 roku w stoczni w Gorodcu. Długa fasada ma cofniętą dolną galerię na kwadratowych słupach oraz górny balkon z smukłymi okrągłymi kolumnami i fryzem w krzyżujące się pasy. Znajduje się nad jeziorem Dienieżnoje na terenie równiny zalewowej Wołgi i Achtuby, na północ od Krasnosłobodska.

Zbudowany w 1954 roku w stoczni w Gorodcu w obwodzie gorkowskim debarkader służył najpierw jako dworzec rzeczny Kamyszyna po ukończeniu elektrowni wodnej na Wołdze, przyjmując parowce pasażerskie na Kamyszince. W 1966 roku został odholowany do Krasnosłobodska i zacumowany na jeziorze Dienieżnoje jako baza wioślarska towarzystwa Dynamo. W 2013 roku uznano go za zidentyfikowany obiekt dziedzictwa kulturowego, a 26 czerwca 2013 roku spłonął.

Od 1966 przystań służyła jako baza wioślarska towarzystwa sportowego Dinamo nad jeziorem Dienieżnoje, gdzie działał otwarty stadion sportów wodnych. Później przyciągała turystów i fotografów z oddalonego o 3 km Wołgogradu, a aktywiści zaproponowali utworzenie w niej Muzeum Wołgi; modelarz Aleksander Skorobogatow zaoferował 37 statków w skali.

Budowla stoi nad jeziorem Dienieżnoje na terenie pradoliny Wołga-Achtuba, około 3 km od Wołgogradu i na północ od Krasnosłobodska. Spłonęła 26 czerwca 2013 roku, a jesienią 2014 roku Wołgogradzka Państwowa Akademia Kultury Fizycznej wystawiła na aukcję rozbiórkę jej szczątków, dlatego pozostała tylko zrujnowana drewniana konstrukcja. Podejście jest od brzegu; zwęglone pokłady i zawalona galeria nie są bezpieczne do chodzenia.

W 2012 roku inspektorzy Rosyjskiego Rejestru Rzecznego zbadali kadłub i przypisali go do projektu nr 33. W tym samym roku ministerstwo sportu uznało przystań za niezdatną do użytku, co zapoczątkowało próbę rozbiórki w 2013 roku.