Perm River Terminal, Obiekt dziedzictwa kulturowego w dzielnicy Leninsky, Rosja.

Permski dworzec rzeczny to budynek w stylu stalinowskiego empire, ukończony w 1940 roku według projektu Aleksandra Zinowjewicza Grinberga, jego ostatniego dzieła, wzniesionego po jego śmierci. Bryła dzieli się na trzy części: w środku westybul, hala biletowa i restauracja, podkreślone arkadą i szerokimi schodami reprezentacyjnymi; po lewej sala oczekiwania i hotel, których przeszklone ściany i głęboka loggia-balkon upodabniają budynek do parowca; po prawej biura żeglugi kamskiej.

Budynek został ukończony w 1940 roku przez architekta Aleksandra Zinowijewicha Grinberga w okresie intensywnego rozwoju infrastruktury w całej Związku Radzieckim. Stanowi część fali projektów transportowych, które miały na celu modernizację kraju w tamtym czasie.

Budynek wyraża zasady architektoniczne swojej epoki poprzez symetryczne formy i duże okna, które łączą funkcjonalność z wizualną równowagą. Ten projekt odzwierciedla sposób, w jaki węzły transportu były rozumiane jako ważne struktury miejskie tamtych czasów.

Terminal znajduje się na dolnej terasie brzegu Kamy, naprzeciwko dworca kolejowego Perm I, dzięki czemu podróżni mogą przejść pieszo z rzeki na kolej. Wschodnia fasada wychodzi na plac Trzech Stuleci. W budynku zamontowano windę pasażerską, a hala pasażerska została ponownie otwarta w 2025 roku.

Architekt Aleksandr Grinberg zmarł przed ukończeniem budowy, więc gmach z 1940 r. dokończono pośmiertnie. Lewe skrzydło z dużymi przeszklonymi płaszczyznami i głęboką lożą-balkonem upodabnia budynek do parowca. Odrestaurowany obiekt obsługuje dziś winda pasażerska.