Statue of Pushkin, Pomnik z brązu na Placu Puszkina, Moskwa, Rosja

Pomnik Aleksandra Puszkina stoi na placu Puszkińskim w Moskwie, w miejscu zburzonego klasztoru Strasznego. Rzeźbiarz Aleksander Opiekuszin przedstawił poetę w całej postaci w długim surducie narzuconym płaszczem, z głową pochyloną w zadumie, prawą ręką wsuniętą za klapę surduta i kapeluszem trzymanym z tyłu w lewej ręce. Brązowa figura spoczywa na cokole z ciemnoczerwonego granitu serdobolskiego, otoczonym czterema żeliwnymi latarniami i 20 małymi słupkami połączonymi brązowym łańcuchem.

Zbiórkę rozpoczęto w 1860 r. wśród absolwentów liceum w Carskim Siole, a w 1870 r. zorganizowano nową subskrypcję pod przewodnictwem Jakowa Grota. Aleksandr Opiekuszin wygrał otwarty konkurs w 1875 r.; brąz odlano w Petersburgu, a piedestał wykonano z ciemnoczerwonego granitu serdobolskiego. Pomnik odsłonięto 6 czerwca 1880 r. na początku bulwaru Twerskiego, naprzeciw monasteru Strasnostnego; w 1950 r. przeniesiono go na drugą stronę ulicy Twerskiej, na miejsce zburzonej dzwonnicy monasteru, i obrócono o 180 stopni.

Posąg przedstawia poetę w jego charakterystycznej postawie zadumy, tak jak ludzie często wyobrażali go sobie w momentach natchnienia. Dzisiaj odwiedzający przychodzą składać kwiaty lub cicho recytować wiersze, szczególnie w jego urodziny w czerwcu.

Plac jest swobodnie dostępny przez całą dobę i znajduje się w pobliżu kilku stacji metra w centrum Moskwy. W weekendy i święta może być bardziej ruchliwo, gdy gromadzą się grupy lub odbywają się wydarzenia kulturalne.

Cokół zdobią wersy z wiersza Puszkina „Pomnik”, ale po prawej stronie wyryto ocenzurowany wers: Żukowski zastąpił „I długo będę miły memu ludowi” przeformułowaną wersją i ten zmieniony tekst wykuto w kamieniu. Lewa strona zachowuje oryginalne wersy. Dwuwiersze wycięto w reliefie o wysokości 20 mm.