Музей на часовниците, Muzeum zegarów w Angarsku, Rosja

Muzeum Zegarów w Angarsku zajmuje budynek przebudowany w 1993 roku, z dziesięcioma salami na dwóch piętrach o powierzchni 480 m². Ekspozycja nosi hasło „Każdy czas ma swoje zegary” i zaczyna się salą pamięci założyciela Pawła Kurdjukowa. W gablotach stoją francuskie zegary kominkowe, niemieckie zegary ze Schwarzwaldu, zegary japońskie oraz drewniany zegarek kieszonkowy mistrzów Bronnikowów.

Pawel Kurdjukow (1908–1985), zegarmistrz ze wsi Sretienje w obwodzie kirowskim, przeniósł się do Angarska w 1958 r. i naprawiał zegarki współpracowników, tworząc kolekcję około 700 eksponatów. W 1967 r. przekazał ją miastu; w 1969 r. umieszczono ją w Angarskim Muzeum Krajoznawczym, gdzie pracował jako mistrz zegarmistrzowski. W 1993 r. otwarto nową ekspozycję w budynku przebudowanym dla kolekcji.

Sala rosyjska zestawia graficzne wnętrze w bieli i czerwieni, gdzie gra pozytywka, odzywa się drewniana kukułka i pokazywany jest drewniany zegarek kieszonkowy Bronnikowów. Kolekcja zegarów specjalnego przeznaczenia obejmuje modele czołgowe, lotnicze, samochodowe i szachowe oraz zegar wydobyty z miny. Kosmonauta Gieorgij Grieczko podarował muzeum swój zegar kosmiczny.

Muzeum zajmuje budynek przebudowany dla kolekcji w 1993 roku, z dziesięcioma salami na dwóch kondygnacjach i 480 m² powierzchni wystawowej. Zwiedzanie zaczyna się w sali pamięci poświęconej Pawłowi Kurdjukowowi, prowadzi przez sale parteru i kończy na piętrze prezentacją współczesnych zegarków. Muzeum odwiedza około 13 tys. osób rocznie.

Kolekcja zawiera rzadkie francuskie zegary kominkowe, w tym jeden zwany Saint Bernard, który wyróżnia się skomplikowaną sztuką rzemieślniczą. Równie godny uwagi jest zegarek kieszonkowy z drewna wykonany przez rosyjskich rzemieślników z rodziny Bronnikov.