Музей-усадьба В. Г. Белинского, Muzeum posiadłości w Belinsky, Rosja

Muzeum-posiadłość W. G. Bielińskiego obejmuje trzy budynki w Bielińsku: drewniany dom rodziny Bielińskich na kamiennej podmurówce z siedmioma pokojami i kuchnią, dawną szkołę powiatową w Czembarze oraz dawny dom kupca F. I. Antiuszyna. W domu rodzinnym mieści się ekspozycja pamiątkowa, w szkole odtworzono klasy, a w domu kupca prezentowana jest ekspozycja literacka.

Muzeum otwarto w czerwcu 1938 roku w drewnianym domu, w którym Wissarion Bieliński mieszkał od 1816 do 1825 roku, powstało dzięki wsparciu Nadieżdy Krupskiej; pierwszym dyrektorem był Aleksandr Chramow. W 1942 roku do muzeum przekazano budynek dawnej szkoły powiatowej w Czembarze, gdzie Bieliński uczył się w latach 1822–1825. W maju 1969 roku dom-muzeum przekształcono w Muzeum-Posiadłość Bielińskiego, a od 1975 roku jest filią stowarzyszenia literackich i memorialnych muzeów obwodu penzeńskiego.

Nazwa upamiętnia jednego z największych rosyjskich krytyków literackich, którego dzieła kształtowały rozwój literatury w XIX wieku. Odwiedzający mogą zobaczyć osobiste rzeczy i przestrzenie pracy, pokazując, jak żyli i pracowali rosyjscy intelektualiści tamtych czasów.

Muzeum zajmuje trzy odrębne budynki: dom rodziny Bielińskich, dawną szkołę powiatową w Czembarze i dawny dom kupca Antiuszyna. Ekspozycje literackie znajdują się w domu Antiuszyna, więc trzeba zarezerwować czas na przejście między budynkami. Dom jest drewniany na kamiennej podmurówce, ma siedem pokoi i kuchnię, a klasy szkolne odtworzono w dawnym budynku szkoły.

Na terenie stoją dwie rzeźby. Brąz „Bieliński-gimnazjalista” ustawiono w 1971 r. W 1992 r. przeniesiono tu rzeźbę „Żurawuszka” dłuta W. P. Penzina z dawnego obozu turystycznego „Czembar”; żuraw jest symbolem miasta i widnieje w jego herbie.