Lopukhinsky Garden, Regionalny ogród dziedzictwa kulturowego w Sankt Petersburgu, Rosja

Ogród Łopuchiński zajmuje 5,7 hektara po nieparzystej stronie prospektu Kamiennoostrowskiego, między ulicą Akademika Pawłowa a Małą Newką. Płaski trawnik ciągnie się od niskiego kamiennego muru oporowego przy stawie, gdzie pływają liście lilii wodnych, do dużego kamiennego budynku; przy jego fasadzie rosną smukłe drzewa i krzewy, a po lewej wznosi się czerwono-biała wieża kratownicowa.

W 1705 roku na tym terenie stały rosyjskie okopy z czasów wielkiej wojny północnej. W 1717 Piotr I przekazał działkę gubernatorowi Syberii, księciu M. P. Gagarinowi, straconemu za łapówki w 1721; powstał wtedy ogród aptekarski, gdzie obcym nie wolno było się osiedlać. Admirał G. G. Kuszelew odstąpił go księciu P. W. Łopuchinowi, którego nazwisko ogród nosi.

Ogród nosi imię księcia P. W. Łopuchina, który nabył posiadłość na początku XIX wieku; jego syn Piotr walczył w 1812 roku. W 1849 roku paryski kapelmistrz Levino otworzył od strony prospektu Kamiennoostrowskiego „Villę Monplaisir” i pawilon muzyczny; w latach 1850–1860 odbywały się tu spacery i koncerty.

Ogród zajmuje 5,7 hektara po nieparzystej stronie prospektu Kamiennoostrowskiego, między ulicą Akademika Pawłowa a Małą Newką. Restauracja z lat 90. pod kierunkiem architekt Ludmiły Changu przywróciła układ krajobrazowy i naprawiła taras, granitowe zejścia i ogrodzenie. Niski mur oporowy ogranicza staw, a czerwono-biała wieża kratownicowa wyznacza lewą krawędź.

Drewniana dwupiętrowa willa zbudowana w 1848 roku przez architekta G. I. Wintergaltera dla kupca W. F. Gromowa mieściła w latach 1938–1961 leningradzkie studio telewizyjne: pierwsza próbna transmisja odbyła się 7 lipca 1938 roku, a regularna emisja ruszyła 1 września.