Gregory Pelshemski Monastery, Monastyr prawosławny w Kadnikowie, Rosja

Monaster św. Grzegorza Pelszemskiego to zrujnowany prawosławny klasztor męski koło Kadnikowa w obwodzie wołogodzkim, nad rzeką Pelszmą, wśród bagien. Cerkiew Matki Bożej odbudowano w kamieniu w 1718 r., cerkiew św. Grzegorza w kamieniu za Ignacego Brianczaninowa (1831–1833), a w 1859 r. dostawiono budynek cel. Wały z czterema basztami otaczały teren, a poza murem stały dom pielgrzymi i łaźnie.

Założony w 1426 roku przez Grigorija Pelszemskiego, który na bagnistym brzegu Pelszmy postawił krzyż i zbudował celę, monaster został pobłogosławiony przez biskupa Rostowa Efrema. Dołączył do niego kapłan Aleksy, który przyjął imię Aleksander i został drugim ihumenem. Wzniesiono cerkiew Soboru Bogurodzicy, przebudowaną w kamieniu w 1718 roku; Ignacy Brianczaninow kazał w latach 1831–1833 odbudować w kamieniu cerkiew św. Grzegorza. Zamknięty przez władze radzieckie w 1926 roku, dziś jest w ruinie.

Monaster nie jest już czynny: władze sowieckie ostatecznie zamknęły go w 1926 roku, a jego budynki są dziś w ruinie. Przed rewolucją starą ikonę świętego Grzegorza noszono w letniej procesji ulicami Kadnikowa, a monaster prowadził małą izbę chorych na pięć osób. Nazwa Łopotow pochodzi od bojarskiej rodziny założyciela.

Monaster jest nieczynny, a jego budynki to ruiny, więc nie ma nabożeństw. Leży koło Kadnikowa nad rzeką Pelszmą w obwodzie wołogodzkim, wśród bagien. Przydatne jest mocne obuwie: teren jest podmokły, a do ruin nie należy wchodzić.

Monaster nosi imię Gregory'ego Pelshemskiego, lokalnej postaci religijnej, której duchowe dziedzictwo ukształtowało założenie i tożsamość miejsca. To powiązanie z regionalną historią religijną nadaje miejscu szczególne znaczenie dla tych zainteresowanych zrozumieniem tradycji ortodoksyjnych północnej Rosji.