Дом_Раскольникова, Budynek literacki w Sankt Petersburgu, Rosja

Dom Raskolnikowa to wczesny dziewiętnastowieczny czteropiętrowy budynek na skrzyżowaniu ulicy Grazhdanskaya i zaułka Stolyarny, nazwany na cześć postaci literackiej. Jego fasada zewnętrzna przedstawia typowe elementy klasycyzmu, podczas gdy oznaczenia na ścianach upamiętniają historyczne powodzie Newy.

Budynek wzniesiono w 1831 roku według projektu architekta Jegora Zollikofera w stylu klasycystycznym, na rogu ulicy Grażdanskiej i zaułka Stolarskiego. Pierwotnie pięciokondygnacyjny, podczas gruntownej przebudowy w 1970 roku po usunięciu sutereny został zredukowany do czterech kondygnacji. Dwie marmurowe tablice na ścianie oznaczają poziom wody podczas powodzi Newy w 1824 roku, przed powstaniem obecnego budynku.

Badacze twórczości Dostojewskiego uważają, że Rodion Raskolnikow, bohater Zbrodni i kary, wynajmował tu pokój u gospodyni, której mieszkanie znajdowało się na czwartym piętrze. 7 lipca 1999 r. odsłonięto na rogu ścienną kompozycję z brązu i granitu dłuta rzeźbiarza J. N. Rotanowa i architekta W. I. Nowosadiuka, wysokości 165 cm, z tekstem D. S. Lichaczowa i D. A. Granina.

Tablica pamiątkowa i relief z 1999 roku znajdują się na rogu budynku zwróconego w stronę zaułka Stolyarny i są łatwo widoczne z chodnika. Zwiedzający mogą oglądać fasadę z zewnątrz o każdej porze, ponieważ dom jest mieszkalny, a wnętrze nie jest otwarte dla publiczności.

Dwie marmurowe tablice na ścianie wskazują poziom wody podczas powodzi w 1824 r., czyli przed powstaniem obecnego budynku: jedna głosi „Вышина воды 7: Ноября 1824”, druga powtarza ten tekst po niemiecku. Brązowo-granitowa płaskorzeźba na rogu, wysoka na 165 cm, została odsłonięta 7 lipca 1999 r., z tekstem Dmitrija Lichaczowa i Daniila Granina.