Catherinehof, Park historyczny w Sankt Petersburgu, Rosja

Catherinehof to park krajobrazowy na wyspie Jekateringofskiej w rejonie admiralicji w Sankt Petersburgu, ograniczony rzeką Jekateringofką, Kanałem Papierowym i rzeką Tarakanovką. Szeroki staw odbija na lewym brzegu okrągły pawilon kolumnowy z płaską kopułą; nad wodą stoją dwie małe jasne budowle, niski niebieski kiosk i rząd bladozielonych łodzi. Na pierwszym planie pływają kaczki.

Piotr I podarował w 1711 roku żonie Katarzynie wyspę i ziemie nad Jekateringofką, gdzie powstał drewniany pałac jako rezydencja wiejska. Po śmierci Piotra bagnista posiadłość popadła w zaniedbanie; caryca Anna dobudowała dwa skrzydła, rozebrane w 1779 roku, a Paweł podarował ją w 1800 roku Annie Gagarinie. Miasto przejęło ją w 1804 roku i urządziło park rozrywki. Pałac spłonął w 1924 roku; park przemianowano w 1948 roku na cześć 30-lecia Komsomołu, a w 1992 roku odzyskał dawną nazwę.

Nazwa pochodzi od niemieckiego Katharinenhof, „dwór Katarzyny", nadanego w 1711 roku, gdy Piotr Wielki podarował wyspę żonie Katarzynie. Piotr nakazał tu obchody pierwszomajowe, znacznie wcześniej niż robotnicze święto 1 maja z końca XIX wieku. Park pojawia się w powieściach Dostojewskiego i w pamiętnikach Casanovy.

Park leży na wyspie Jekateringofskiej, dostępnej z placu Staczka i stacji metra Narvskaja ulicą Perekopską. Ulica Liflandzka prowadzi przez park tramwaje i samochody, więc trzeba uważać na ruch. Wschodnia, reprezentacyjna część mieści pomnik Młodej Gwardii; starsza zachodnia graniczy z rzeką Jekateringofką.

Nazwa parku przetrwała w rzece Jekateringofka, jego zachodniej granicy, nazwanej tak od drewnianego pałacu Katarzyny I po rozebraniu go na opał w 1926 roku. Okolicę długo zwano „Pustkowiem Diabła”; na początku XX wieku kupił ją fabrykant Szakanidi, który urządzał tam seanse spirytystyczne.