Wodłoziero, jezioro w Republice Karelii, Rosja
Vodlozero to wydłużone jezioro w rejonie pudoskim w południowo-wschodniej Karelii, długie na 36 km z północy na południe i szerokie na 16 km, o powierzchni 322 km². Jego niecka ma pochodzenie lodowcowe, brzegi są niskie i kamieniste, a wzdłuż nich rośnie las iglasty (świerk, sosna i modrzew). Woda ma ciemnożółty kolor i w lipcu nagrzewa się do 18–22,5 °C. Na jeziorze jest 196 wysp o łącznej powierzchni 34 km², największa to Kanzanavolok (6,2 km²).
Misę jeziora ma pochodzenie lodowcowe. Niegdyś nad brzegami i na wyspach stało do 40 małych wsi, podzielonych między pogosty Preczistieński i Iliński i zamieszkanych przez wodłozierów, miejscową grupę Rosjan. W 1935 roku drewniane tamy na Wamie i Suchej Wodle zamieniły jezioro w sezonowy zbiornik do spławu drewna; zakończono to w latach 90., a betonowa tama zbudowana w 2006 roku przy wypływie Wamy przywróciła naturalny reżim hydrologiczny.
Region ma głębokie powiązania z kulturą Północnej Rosji, widoczne w tradycyjnych stylach budowlanych i starych wzorach osadnictwa, które istnieją do dzisiaj. Nieliczne pozostałe wioski takie jak Kuganavolok utrzymują te tradycje rzemieślnicze przy życiu.
Jezioro leży w rejonie pudoskim, na terenie utworzonego w 1991 roku parku narodowego Wodłoziero. Kuganawolok na długim półwyspie na południu jest największą osadą i zwykłym punktem startowym. Woda osiąga w lipcu 18–22,5 °C; jezioro zamarza w listopadzie–grudniu, a otwiera się w kwietniu–maju.
W 1935 roku drewniane tamy na Wamie i Suchej Wodle zmieniły jezioro w sezonowy zbiornik dla spławu drewna, zakończonego w latach 90. W 2006 roku betonowa tama zastąpiła drewnianą przy wypływie Wamy, przywracając naturalny reżim hydrologiczny.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 560 współtwórców z całego świata.