Monastère de Kacapun, Chroniony serbski monaster prawosławny w Vladičin Han, Serbia.

Klasztor Kacapun, poświęcony prorokowi Eliaszowi, to jednonawowa cerkiew z prezbiterium, nawą i narteksem, zbudowana z grubo ciosanych bloków kamiennych spojonych mułem i pobielona z zewnątrz. Wnętrze nakrywa sklepienie kolebkowe wzmocnione drewnianymi belkami, a ikonostas liczy 21 ikon. Stoi na niewielkim płaskowyżu u wejścia do przełomu rzeki Lepenicy, na wysokości 700 m n.p.m.

Ustna tradycja przypisuje założenie klasztoru dynastii Nemanjićów w XIII wieku, lecz skromna architektura wskazuje na początek XV wieku. M. Vasić i K. Jovanović odnotowali, że cerkiew odnowiono około 1828 roku staraniem kapłana Stefana, gdy otrzymała wezwanie świętego Eliasza. Od 18 marca 1983 roku klasztor jest wpisany jako zabytek kultury.

Cerkiew jest poświęcona prorokowi Eliaszowi, którego wizerunek namalowano w niszy nad portalem wejściowym. Według tradycji zapisanej przez M. Vasića i K. Jovanovića w 1908 roku klasztor odnowiono około 1828 roku staraniem kapłana Stefana i wtedy otrzymał wezwanie świętego Eliasza. Małe drzwi wejściowe zmuszają każdego wchodzącego do skłonu.

Klasztor jest dostępny przez obszar Vladičín Han przy użyciu dróg lokalnych i połączeń regionalnych. Podróżnicy przybywający samolotem zazwyczaj wykorzystują lotnisko w Nišu jako główny punkt wjazdu do tej części południowej Serbii.

Drzwi cerkwi zbudowano celowo małe, aby każdy wchodzący, także zdobywcy, musiał się skłonić. Według tradycji Osmanowie oszczędzili monaster z obawy przed świętym Eliaszem. 18 marca 1983 roku monaster został wpisany jako zabytek kultury przez Instytut Ochrony Zabytków w Niszu.