Monastère de Zaova, Prawosławny monastyr w Toponica, Serbia

Klasztor jest ortodoksyjnym sanktuarium w Toponica z kościołem zbudowanym z kamienia tufu. Ma jedną nawę z półokrągłą absydą i ślepymi łukami na ścianach zewnętrznych, podczas gdy dzwonnica dopełnia kompleks religijny.

Zaova po raz pierwszy pojawia się w dokumencie osmańskim z 1467 roku, choć tradycja umieszcza fundację w drugiej połowie XIV wieku za księcia Lazara. Cerkiew pod wezwaniem archaniołów Michała i Gabriela wzniesiono w stylu morawskim, na planie krzyża wpisanego, bez kopuły. Wielokrotnie niszczona i odbudowywana, ostatnio za Miloša Obrenovicia; wysoka dzwonnica po stronie południowej pochodzi z lat 30. XX wieku.

Fresku i obrazy religijne zostały utworzone przez artystę Živko Pavlovića w 1849 roku. Niektóre z tych dzieł i ikonostas zostały później przeniesione do pałacu biskupiego w Požarevcu, gdzie części oryginalnych ozdób znajdują się tam do dzisiaj.

Klasztor leży we wsi Toponica, w gminie Malo Crniće, tuż przy drodze Požarevac–Petrovac na Mlavi. Cerkiew stoi na południe od wysokiej dzwonnicy wzniesionej w latach 30. XX wieku. Dwa pobliskie źródła są uważane przez miejscowych za lecznicze, a w cerkwi znajduje się zamurowany grób przypisywany Jelicy.

W cerkwi znajduje się wmurowany grób przypisywany Jelicy, a nad nim fresk ukazuje cztery białe konie rozciągające jej ciało w cztery strony świata. Legenda, opiewana w pieśni ludowej „Bog nikome dužan ne ostaje”, wyjaśnia powstanie klasztoru: bracia Pavle i Radul przywiązali ją do czterech koni po fałszywym oskarżeniu, a gdy poznali prawdę, wznieśli cerkiew w miejscu, gdzie upadło jej ciało.