Šlajz, Śluza w Bečej, Serbia.

Šlajz to śluza w Bečeju, która łączy drogi wodne na różnych poziomach, umożliwiając statkom podróż przez system kanałów w północnej Serbii. Struktura posiada komory śluz i bramy, które regulują przepływ wody i umożliwiają łodziom poruszanie się między podwyższonymi sekcjami.

Śluza powstała w latach 1895–1899 jako część Wielkiego Kanału Baczskiego, zaprojektowanego przez węgierskiego inżyniera Józsefa Kissa i zbudowanego w latach 1793–1801. Zaprojektowały ją biura Gustave'a Eiffela z inicjatywy rządu węgierskiego, który przeniósł na północ połączenie kanału z Cisą, wcześniej znajdujące się w Bačko Gradište. Jest wpisana jako zabytek kultury o wyjątkowym znaczeniu pod numerem SK 1039.

Struktura śluzy stanowi ważny punkt orientacyjny inżynierii w regionie, pokazując innowacje techniczne z początku lat 1900. Jej uznanie jako Monumentu Kulturalnego odzwierciedla, jak mieszkańcy lokalni postrzegają ją jako symbol postępu przemysłowego i tożsamości regionalnej.

Śluza nie jest już czynna; po II wojnie światowej w pobliżu zbudowano nową śluzę, a stare wrota zamknięto betonem. Poziom wody w kanale utrzymuje obecnie betonowa zasuwa przy ujściu. Teren można obejrzeć z otaczającego wału.

Śluza została zaprojektowana przez biura Gustave'a Eiffela z inicjatywy rządu węgierskiego, który chciał przenieść na północ połączenie Wielkiego Kanału Baczkańskiego z Cisą, dotąd znajdujące się w Bačko Gradište. Obecnie obiekt jest wpisany jako zabytek kultury technicznej.