Stara Pavlica, Średniowieczny klasztor w Pavlicy, Serbia.

Stara Pavlica to klasztor położony na skalistym płaskowyżu nad rzeką Ibar, 6 km na północ od Raški. Jego cerkiew jest poświęcona świętym apostołom Piotrowi i Pawłowi. Ma plan jednonawowej bazyliki o krzyżowym rzucie, z kopułą i czterema filarami, a po wschodniej stronie trzy apsydy, środkową największą, trójboczną i z oknami. Kamień i cegła to podstawowe materiały budowlane.

Stara Pavlica pochodzi prawdopodobnie z okresu przednemanijskiego, z XI lub raczej XII wieku. Klasztor po raz pierwszy wymieniono w dokumencie nadania króla Stefana Pierwszego Koronowanego. Wykopaliska z 1971 roku pokazały, że fundamenty cerkwi spoczywają bezpośrednio na skale, bez wcześniejszej budowli, i odsłoniły 14 grobów, w tym dwa dziecięce.

Kościół jest poświęcony apostołom Piotrowi i Pawłowi, a wewnątrz zachowały się fragmenty fresków. Artykuł prasowy z 1936 roku podawał, że można było tam jeszcze niedawno oglądać wizerunki rodziny Nemanjićów i braci Musić, ale obecnie nie są już widoczne. Pobliskie monastery Nova Pavlica ufundowali bracia Musić.

Klasztor położony jest około 6 kilometrów na północ od miasta Raška, na skalistym płaskowyżu nad Ibarem. Dostęp zapewniają właściwe znaki kierunkowe. Odwiedzający mogą przyjść przez cały tydzień, a prowadzenie trasy z głównej drogi ułatwia dostęp.

Kościół utracił północną nawę boczną w 1930 roku podczas budowy linii kolejowej Kraljevo–Raška. Wykopaliska z 1971 roku odsłoniły 14 grobów pod kościołem i wokół niego; w jednym znaleziono parę srebrnych kolczyków i 31 pozłacanych srebrnych blaszek, co datuje nekropolię na koniec XIV i początek XV wieku.