Pustinja, Serbski monastyr prawosławny w okręgu Kolubara, Serbia

Pustinja to serbski klasztor prawosławny przy wejściu do przełomu Pustinja, który rzeka Jablanica wyżłobiła w zboczach góry Jablanik (1274 m) koło wsi Vujinovača, około dziesięciu kilometrów od Tubravić nad Valjevo. Cerkiew Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny jest jednonawową budowlą z kopułą na zewnątrz szesnastobocznym bębnie, prostokątnymi pomieszczeniami chóru po stronie północnej i południowej oraz dobudowanym w 1848 roku przedsionkiem z dwukondygnacyjną dzwonnicą. Cerkiew z przedsionkiem ma 19,5 m długości, 7 m szerokości i 9 m wysokości, a dzwonnica 16 m.

Klasztor zbudowano na fundamentach z 11 wieku, a obecna struktura została ukończona w 1622 roku. To ukończenie miało miejsce w okresie, gdy konstruowanie obiektów religijnych było ograniczone pod władzą turecką.

Freski powstały między 15 marca a 25 czerwca 1622 roku za ihumena Janićija Bitojevicia, co poświadcza inskrypcja ktitora nad zachodnimi drzwiami. Malarze Nikola i Jovan podpisali swoje dzieło w niszy proskomidii. Zewnętrzna fasada północna przedstawia Matkę Bożą z Chrystusem jako Brzopomoćnicę, a dawna ściana zachodnia ukazuje Sąd Ostateczny.

Aby dotrzeć do klasztoru, weź autobus do wioski Pocuta, a następnie spacer po betonowej ścieżce w kierunku kompleksu. Trasa jest prosta, ale wymaga wędrówki po wyznaczonych szlakach przez dolinę.

Freski powstały w nieco ponad trzy miesiące, od 15 marca do 25 czerwca 1622 roku, za ihumena Janićija Bitojevicia, którego inskrypcja fundacyjna zachowała się nad zachodnimi drzwiami. Malarze Nikola i Jovan podpisali się w niszy proskomidii, na malowanym sarkofagu, z którego wyłania się martwy Chrystus.