Kaplica na Polu Pasterzy, rzymskokatolicka kaplica w Bajt Sahur, Palestyna

Kaplica Pola Pasterzy to rzymskokatolicka kaplica w Beit Sahour, wiosce w pobliżu Betlejem. Wybudowana w 1953 roku przez franciszkanów, ma prosty kształt przypominający namiot z małą kopułą i pięcioma apsydami, a wewnątrz znajdują się malowidła przedstawiające narodziny Jezusa.

Klasztor bizantyjski zbudowano pod koniec IV wieku na rzymskich pozostałościach i rozbudowano w VI wieku. Został zniszczony przez Persów w 614 roku i nie został ponownie zasiedlony; w VIII wieku muzułmanie wykuwali chrześcijańskie znaki z jego kamieni. Franciszkanie kupili ziemię w latach 1889–1906 i wznieśli obecną kaplicę w 1953 roku według projektu Antonia Barluzziego.

Tradycja Kościoła łacińskiego wskazuje Beit Sahour jako miejsce zwiastowania pasterzom przez anioła, a kaplica jest poświęcona Matce Bożej Fatimskiej. Sąsiednia dolina wiąże się z Rt 2,2, gdzie Rut zbierała kłosy dla siebie i Noemi, dlatego okolicę nazywa się też polami Rut i Booza.

Kaplica stoi w Beit Sahour, na południowy wschód od Betlejem; greckoprawosławny klasztor Pasterzy z jego starszym kościołem to osobne miejsce w pobliżu. Kaplica wznosi się nad dużą grotą dostępną od wewnątrz, a odkopane ruiny klasztoru bizantyjskiego leżą niedaleko. Teren wokół ruin to nierówna skała i ziemia, więc przydadzą się solidne buty.

Pięć szarych apsyd kaplicy odtwarza kształt namiotu nomadów, a słowa anioła skierowane do pasterzy wykonano w złocie. Za budynkiem wznosi się grota, a na terenie znajdują się też jaskinie i starożytne prasy do oliwy odkryte przez franciszkanina-archeologa Virgilia Cania Corbo.