Mosque of Omar, Meczet w Dzielnicy Chrześcijańskiej, Jerozolima, Izrael

Budowla stoi w niewielkiej odległości od Bazyliki Grobu Świętego i prezentuje klasyczne elementy islamskiego wzornictwa z wysokim minaretem zbudowanym z jasnego kamienia. Ściany zewnętrzne pokrywa fasada z lokalnego wapienia, podczas gdy wnętrza pozostają proste i koncentrują się na modlitwie i cichej refleksji.

Budynek powstał w 1193 roku, około pięć wieków po tym, jak kalif Umar zdecydował się nie modlić wewnątrz chrześcijańskiego kościoła. Jego decyzja, by pozostać na zewnątrz, miała zapobiec późniejszym roszczeniom muzułmanów do kościoła.

Nazwa honoruje kalifa Umara ibn al-Chattaba, którego modlitwa w tym miejscu zainspirowała późniejszą budowę obiektu. Dziś muzułmańscy wierni gromadzą się tu na codzienne modlitwy, podczas gdy odwiedzający z całego świata rozpoznają miejsce jako dowód wieków religijnej koegzystencji.

Meczet nie jest otwarty dla turystów i wpuszcza tylko modlących się, więc ogląda się go z zewnątrz: stoi naprzeciw południowego dziedzińca Bazyliki Grobu Świętego, w dzielnicy chrześcijańskiej, w rejonie Muristanu. Warto wypatrzyć 15-metrowy minaret mamelucki nad jasnym kamiennym trzonem, z tarczą zegara przy otwartej galerii arkad.

Minaret, wzniesiony przed 1465 rokiem i później odnowiony za sułtana osmańskiego Abdulmecida I, ma 15 metrów wysokości. Jego niemal bliźniakiem jest minaret meczetu Al-Khanqah al-Salahiyya po północnej stronie Bazyliki Grobu Świętego, wzniesiony w 1418 roku. Kamienna płyta z inskrypcją kuficką, znaleziona w 1897 roku we wschodnim atrium kościoła, wskazywała ten obszar jako meczet.