Sztolnia Głęboka Fryderyk, Sztolnia odwadniająca w Tarnowskich Górach, Polska

Głęboka Sztolnia Fryderyk to sztolnia odwadniająca zbudowana w latach 1821–1834 dla kopalni ołowiu i srebra Friedrichsgrube w Tarnowskich Górach. Ma 4568 metrów długości i 25 szybów świetlnych. Jej piaskowcowy wylot w stylu klasycystycznym odprowadza wodę zasilającą rzekę Dramę.

Sztolnię drążono od 21 kwietnia 1821 do 1834 roku i uruchomiono 15 listopada 1834 roku dla kopalni ołowiu i srebra Friedrichsgrube, założonej w 1784 roku. Odwadniała kopalnię do 1904 roku, zastępując osiem maszyn parowych zainstalowanych około 1790 roku i sprowadzonych z Anglii. Gdy w 1922 roku podzielono Górny Śląsk, granica niemiecko-polska przebiegała nad sztolnią, a jej wylot znalazł się po stronie niemieckiej; umowa międzynarodowa podpisana w Berlinie regulowała jej utrzymanie.

Nazwa pochodzi od Friedricha Wilhelma von Redena, pruskiego inżyniera górniczego, który kierował operacją. Podziemne korytarze pokazują, jak ludzie wydobywali rudę i odprowadzali wodę z kopalni.

Liczący 600 metrów odcinek turystyczny łączy szyby Ewa i Sylwester i zwiedza się go łodzią. Działa pod nazwą Sztolnia Czarnego Pstrąga od 1957 roku i należy do Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego. Wylot sztolni zbudowano z piaskowca w stylu klasycystycznym.

Od czasu zamknięcia kopalni jej puste komory i tunele stały się jednym z największych miejsc hibernacji dla nietoperzy w Polsce. Naukowcy badają ekosystem jaskini i różne gatunki nietoperzy, które tu przebywają w miesiącach zimowych.