Wieżowiec „Górnik I” w Katowicach

Górnik I to wieżowiec mieszkalny przy ulicy Katowickiej 65 w Katowicach, który wznosi się na 62 m na 17 piętrach. Budynek ma prostokątny plan z 173 mieszkaniami i centralny rdzeń zawierający trzy windy oraz klatkę schodową obsługującą wszystkie poziomy mieszkalne.

Wieżowiec powstał między 1964 a 1965 rokiem z inicjatywy ministra Jana Mitręgi w celu zapewnienia mieszkań dla pracowników kopalni węgla Staszic. Jego budowa była częścią szerszych wysiłków zmierzających do stworzenia nowoczesnego budownictwa mieszkalnego w mieście powojennym.

Budynek jest częścią kompleksu mieszkaniowego Centrum-I i egzemplifikuje modernistyczne zasady architektoniczne, które ukształtowały powojenną zabudowę miasta. Jego projekt odzwierciedla ideały planowania ukierunkowane na zapewnienie funkcjonalnych mieszkań dla ludności pracującej.

Budynek jest widoczny z zewnątrz, ale nie można go wejść do środka, ponieważ jest to prywatny budynek mieszkalny zamieszkany przez mieszkańców. Najlepszym sposobem na docenę jego architektury jest oglądanie go z pobliskich ulic w dzielnicy Koszutka.

Wieżowiec był pierwszym projektem w regionie Katowice, który zastosował technologię szalowania przesuwanego, uzupełniając jedno piętro dziennie podczas procesu budowy. Ta innowacyjna technika umożliwiła szybką budowę i wyznaczyła nowe standardy dla zabudowy wysokościowej w mieście.

Lokalizacja: Katowice

Założenie: 1965

Architekci: Mieczysław Król

Adres: ul. Katowicka 65

Współrzędne GPS: 50.26997,19.02508

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 19:14