Park Ojców Kamilianów w Tarnowskich Górach, Park publiczny przy kościele św. Kamila w Tarnowskich Górach.

Park Ojców Kamilianów zajmuje 6,6 ha za dawnym Domem św. Jana, neogotyckim budynkiem na planie litery H z lat 1906–1907. Główna lipowa aleja łączyła zakład leczniczy z budynkami gospodarczymi. Grupy buków, grabów, sosen wejmutek i świerków przeplatają się z kasztanowcami, klonami, jesionami, robiniami i brzozami, a nad zagłębieniami XIX-wiecznego dolomitołomu przerzucono mostki.

Wzgórze służyło jako publiczne miejsce straceń od 1545 roku, gdy przy zbiegu dróg z Bytomia i Piekar postawiono szubienicę. W latach 1906–1907 kamilianie wznieśli na ofiarowanej przez hrabiego Łazarza Henckla von Donnersmarcka ziemi neogotycki Dom św. Jana, a w 1910 roku założyli za nim park o powierzchni 6,6 ha.

Nazwa parku upamiętnia kamilianów, którzy od 1904 roku prowadzili tu zakład leczenia alkoholików. Kamienna fontanna przy wejściu do dawnej kotliny wyrobiskowej przedstawia św. Jana Chrzciciela rozdającego „wodę żywą” zamiast alkoholu, który trapił pacjentów. Obok krzyża upamiętniającego dawną szubienicę znajduje się niewielki cmentarz zakonny.

Park jest dostępny z kilku wejść i ma miejsca parkingowe przy głównych bramach. Odwiedzający powinni nosić solidne buty, ponieważ teren obejmuje nachylenia i ścieżki na różnych poziomach.

Zagłębione ścieżki parku biegną po wyrobiskach XIX-wiecznego dolomitołomu; w jednej z odsłoniętych ścian skalnych urządzono w latach 20. XX wieku grotę maryjną, zwaną Grotą Lourdzką. Przy wejściu do kotliny stoi kamienna fontanna św. Jana Chrzciciela, rozdającego „wodę żywą” zamiast leczonego tu alkoholu.