Dworzec Centralny im. Stanisława Moniuszki

Warszawa Centralna to podziemny węzeł kolejowy z czterema peronami obsługującymi osiem torów dla tras krajowych i międzynarodowych. Budynek bezpośrednio łączy się z miejskimi autobusami i położonym nad nim centrum handlowym Złote Tarasy.

Dworzec otwarto w 1975 roku, zaprojektowany przez architekta Arseniusza Romanowicza jako następca wcześniejszej Warszawa Główna. Jego budowa przypadła na okres modernizacji infrastruktury w Polsce.

Od 2019 roku dworzec nosi imię kompozytora Stanisława Moniuszki, łącząc transport kolejowy z polskim dziedzictwem muzycznym. To nazwanie pokazuje, jak publiczne miejsca przejazdów mogą być przestrzeniami, gdzie żywa jest pamięć o kulturze.

Dworzec jest w pełni dostępny z windami, schodami ruchomymi i zaadaptowanymi zapleczami. Łatwe połączenia z miejskimi autobusami i pobliskimi usługami ułatwiają kontynuację podróży w dowolnym kierunku.

1 stycznia 2000 roku błąd roku 2000 spowodował zakłócenia w działaniu, a wszystkie odjazdy pociągów musiały być ogłaszane przez system głośnikowy przez całą dobę. Ten rzadki incydent wykazał, jak podatne mogą być nawet nowoczesne infrastruktury na nieoczekiwane awarie techniczne.

Lokalizacja: Warsaw

Architekci: Arseniusz Romanowicz

Oficjalne otwarcie: 1975

Styl architektoniczny: modern architecture

Część: Warsaw Central railway station

Współrzędne GPS: 52.22878,21.00333

Najnowsza aktualizacja: 7 grudnia 2025 o 20:27