Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Tarnowie, Kościół katolicki w Tarnowie, Polska.

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Tarnowie to modernistyczna budowla z cegły i żelbetu, wzniesiona w latach 1948–1956 według projektu Stanisława Gałęzowskiego i Władysława Pieńkowskiego. Trzynawowy korpus ma podwyższoną nawę główną oddzieloną półkolistymi arkadami, a prezbiterium jest podzielone na trzy nawy zakończone półkolistymi apsydami. W latach 1959–60 dobudowano kaplicę zachodnią w formie dwukondygnacyjnej rotundy.

Kościół wzniesiono w latach 1948–1956 według projektu Stanisława Gałęzowskiego i Władysława Pieńkowskiego jako świątynię parafialną tarnowskiej dzielnicy Mościce. W latach 1959–60 dobudowano od zachodu kaplicę. Należy do dekanatu Tarnów Zachód diecezji tarnowskiej i stoi przy ul. Zbylitowskiej 5.

Kościół nosi wezwanie Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i należy do dekanatu Tarnów Zachód diecezji tarnowskiej. W lewej nawie witraże przedstawiają świętych i błogosławionych polskich, m.in. Maksymiliana Kolbego, Teresę Ledóchowską, Jana Kantego, królową Jadwigę i Kingę, a w prawej – apostołów, m.in. Filipa, Tomasza, Andrzeja i Piotra.

Kościół stoi przy ul. Zbylitowskiej 5 w dzielnicy Mościce, na zachód od centrum. Podwyższoną nawę główną doświetla po sześć wysokich okien w każdej ścianie bocznej; od zachodu przylega dwukondygnacyjna rotunda kaplicy Matki Bożej Fatimskiej z dachem namiotowym. Wejścia prowadzą przez trzy zamknięte półkoliście portale elewacji frontowej, z których środkowy jest największy.

Latarnia nad prezbiterium ma kształt korony i jest zakończona iglicą, co łatwo przeoczyć z poziomu ulicy. Wnętrze kryje witraże: w oknach lewej nawy przedstawiono świętych i błogosławionych polskich, m.in. Maksymiliana Kolbego i królową Jadwigę, a w prawej — dwunastu apostołów.