Bazylika Znalezienia Krzyża Świętego i klasztor Franciszkanów Konwentualnych w Kalwarii Pacławskiej, Sanktuarium franciszkańskie i bazylika w Kalwarii Pacławskiej, Polska

Sanktuarium w Kalwarii Pacławskiej to kompleks pielgrzymkowy z bazyliką i kilkoma kaplicami rozsianymi na terenie o zróżnicowanej topografii. Budynki religijne są ułożone tak, aby tworzyć spójny szlak przeznaczony do modlitwy i czci.

Obecna bazylika Znalezienia Krzyża Świętego została wzniesiona w latach 1770–1775 staraniem Szczepana Józefa Dwernickiego i konsekrowana 29 września 1776 roku przez biskupa Jakuba Waleriana Tumanowicza ze Lwowa. Klasztor powstał w tym samym czasie, a zespół wzbogaciły później murowana dzwonnica (1878), Dom Pielgrzyma (1906–1907) i kaplica grobowa Tyszkowskich (1896–1906). Czczony obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej przeniesiono tu w 1679 roku z Kamieńca Podolskiego i koronowano 15 sierpnia 1882 roku. Miejsce nazywane jest przemyską „Jasną Górą”, a 13 sierpnia 2020 roku ogłoszono je bazyliką mniejszą.

Sanktuarium jest miejscem, gdzie pielgrzymi pogłębiają swoją wiarę poprzez zaplanowane spacery duchowe między kaplicami. Tradycje veneracji praktykowane tu przez pokolenia pozostają żywą częścią doświadczenia odwiedzających.

Msze święte odprawiane są codziennie przez cały rok z harmonogramem zmiennym zależnie od sezonu. Teren najlepiej zwiedzać pieszo, a ze względu na pagórkowatą topografię warte są solidne buty.

Na ścianie klasztoru umieszczono tablicę pamiątkową z inskrypcją, że w 1928 r. przebywał tu św. Maksymilian Maria Kolbe. W kościele pochowany jest czcigodny sługa Boży o. Wenanty Katarzyniec (1889–1921). Zespół klasztorny zyskał przydomek przemyskiej „Jasnej Góry”, a 13 sierpnia 2020 r. ogłoszono go bazyliką mniejszą.