Kościół św. Floriana w Koprzywnicy, Kościół romański w Koprzywnicy, Polska

Kościół św. Floriana to trójnawowa bazylika z transeptem i prostokątnym prezbiterium, wzniesiona z kamienia pod kierunkiem mistrza Simona i konsekrowana w 1207 roku. Sklepienia krzyżowo-żebrowe, fryz ząbkowy i kapitele z geometrycznymi oraz roślinnymi płaskorzeźbami pochodzą z fazy romańskiej, natomiast XVIII-wieczna fasada i sygnaturka w kształcie odwróconego kielicha, wykonana w 1678 roku przez krakowskiego mistrza Michała Pfafa, świadczą o późniejszych przebudowach.

Opactwo cystersów ufundował około 1183 komes Mikołaj Bogoria ze Skotnik przy udziale księcia Kazimierza Sprawiedliwego, a pierwsi mnisi przybyli z Morimondu w 1185 roku. Romański kościół wznoszony pod okiem mistrza Simona między 1207 a 1220 rokiem konsekrował w 1207 biskup krakowski Pełka. Najazdy mongolskie zdewastowały klasztor w 1241 i 1259 roku, a po kasacie zakonu przez władze carskie w 1819 roku kościół od 1821 pełni funkcję świątyni parafialnej.

Od 1821 roku kościół jest świątynią parafialną, przejętą przez biskupa sandomierskiego Prospera Burzyńskiego po kasacie zakonu cystersów w 1819 roku. Na południowej ścianie prezbiterium zachowały się gotyckie polichromie z początku XV wieku ze scenami Sądu Ostatecznego i dziejów Marii. Relikwie św. Floriana sprowadzono do kościoła 4 maja 1995 roku.

Kościół jest czynną parafią, więc lepiej zwiedzać go poza porami mszy; dawne pomieszczenia klasztorne są nieużywane z wyjątkiem kapitularza, w którym urządzono lapidarium. Posadzka wnętrza jest równa, ale romańskie kamienie i sygnaturkę z 1678 roku ogląda się powoli. Wschodnie skrzydło klasztoru zachowało się obok kościoła.

Znaki kamieniarskie pozostawione przez rzemieślników, którzy budowali kościół, są widoczne na kilku kamieniach jako średniowieczne podpisy ich pracy. Te małe wyryte symbole pozwalają dzisiejszym zwiedzającym zidentyfikować indywidualnych rzemieślników, którzy pracowali nad tą strukturą ponad 700 lat temu.