Park Zdrojowy, Park zdrojowy w Cieplicach Śląskich-Zdroju, Polska

Park Zdrojowy w Cieplicach Śląskich-Zdroju zajmuje 16,4 ha na północ od Parku Norweskiego, a jego południową granicą płynie Wrzosówka. Dzieli się na część zamkową, dostępną niegdyś tylko dla lokatorów pałacu Schaffgotschów, oraz ogólnodostępną część zdrojową. Na jego terenie znajdują się pawilon uzdrowiskowy Edward z fontanną, pałac Schaffgotschów (obecnie filia Politechniki Wrocławskiej), galeria projektu Carla Gottfrieda Geisslera, teatr zdrojowy z 1836 r., muszla koncertowa, pomnik Marysieńki Sobieskiej i dwa miecze stylizowane na grunwaldzkie.

Park powstał w miejscu ogrodu warzywnego założonego w 1713 r. O ogrodzie w stylu francuskim przy dworze wiadomo od 1748 r., a główną aleję parkową założono w 1796 r. podczas budowy nowego pałacu Schaffgotschów. W 1819 r. powstało pierwsze większe założenie w guście angielskim; w 1838 r. park gruntownie przebudowano w stylu angielskim, m.in. pod kątem widoków na Karkonosze, i podzielono na część zamkową, dostępną tylko dla lokatorów pałacu, oraz ogólnodostępną część zdrojową.

Nazwa parku pochodzi od jego roli jako ogrodu zdrojowego Cieplic. Główna aleja, założona w 1796 r. podczas budowy pałacu Schaffgotschów, do dziś jest centralnym traktem spacerowym. Przy pawilonie Edward stoi pomnik Marii Kazimiery Sobieskiej, a dwa stylizowane miecze przypominają bitwę pod Grunwaldem.

Park zajmuje 16,4 ha na północ od Parku Norweskiego, a jego południową granicą płynie Wrzosówka. Przecinają go dwa znakowane szlaki: jeden w stronę Karpnik, drugi ku Sosnówce i Karpaczowi Górnemu. Teren dzieli się na część zamkową, dawniej dostępną tylko dla lokatorów pałacu, oraz ogólnodostępną część zdrojową.

Źródła termalne osiągają temperatury około 90 stopni Celsjusza i zasilają wyspecjalizowane ośrodki do leczenia oczu i zaburzeń mięśniowo-szkieletowych. To naturalnie gorące źródło wodne jest rzadkie i umożliwia terapie, które w innym przypadku wymagałyby sztucznego ogrzewania.