Kościół św. Marcina w Stężycy, Kościół gotycki w Stężycy, Polska

Kościół św. Marcina to gotycka murowana świątynia parafialna wzniesiona w 1454 roku i odbudowana w latach 1522–1532, gdy dobudowano kaplice boczne i nowe portale. W XVII wieku dodano dwie kruchty, w 1740 roku kaplicę św. Walentego, a w 1768 roku przebudowano uszkodzoną fasadę. Wnętrze kryje barokowy prospekt organowy z 1. połowy XVIII wieku z Dolnego Śląska, mieszczący 24-głosowe organy organmistrza Neumanna z datą 1787 na kontuarze.

Gotycki kościół zbudowano w 1454 roku staraniem plebana Jana. Po pożarze odbudowano go w latach 1522–1532 z inicjatywy plebana stężyckiego Jana Wyszka z Wargocina, dodając kaplice boczne i nowe portale. W 1944 roku ostrzał artylerii zza Wisły spowodował pożar; zachowały się tylko resztki murów, a świątynię odbudowano w latach 1946–52 pod kierunkiem architekta Bruno Zborowskiego.

Parafia należy do dekanatu Ryki diecezji siedleckiej. Barokowy prospekt organowy z 1. połowy XVIII wieku powstał na Dolnym Śląsku; zdobią go putta, grające anioły i gloria z okiem Opatrzności, a na kontuarze i drzwiczkach szafy organowej widnieje data 1787. Wnętrze zachowuje fragmenty stall z klasztoru cystersów w Lubiążu.

Kościół stoi w Stężycy w województwie lubelskim, w dekanacie ryckim diecezji siedleckiej. Jest czynnym kościołem parafialnym, więc zwiedzanie wypada dopasować do mszy i zajęć parafialnych, a nie do stałych godzin turystycznych. Wnętrze kryje prospekt organowy z datą 1787 na kontuarze oraz fragmenty stalli z klasztoru cystersów w Lubiążu.

Prospekt organowy powstały w pierwszej połowie XVIII wieku na Dolnym Śląsku zdobią rzeźby puttów i grających aniołów, a zwieńczenie stanowi gloria z okiem Opatrzności. Organy mają 24 głosy i zbudował je organmistrz nazwiskiem Neumann; data 1787 widnieje na kontuarze i na drzwiczkach szafy organowej.