Raigō-ji

Raigō-ji jest swiatyna budzyjska, ktorej glowna sala przechowuje trzy drewniane posagi Buddy z okresu Fujiwara, kazdy przedstawiajacy inny obraz Buddy. Kompleks zawiera tez baszty na dzwony i kilka mniejszych swiatyn rozrzuconych na terenie.

To miejsce zaczelo sie w 835 roku jako osrodek szkoleniowy dla budzyjskich hymnow, zanim zostalo swiatyna w 1109 roku pod przewodnictwem Ryonina. Glowna sala zostala pozniej odrestaurowana w 1533 roku i od tamtej pory zachowala swoja pierwotna forme.

Swiatyna sluzyla dlago jako osrodek dla budzyjskich spiewow i recytacji, z mnichami poswieconymi tym wokalnym praktykom. Ta tradycja nadal wplywa na to, jak ludzie doswiadczaja i przemierzaja to miejsce dzis.

Swiatyna zachowala swoje pierwotne struktury, pozwalajac odwiedzajacym obserwowac elementy architektoniczne z roznych okresow podczas przemieszczania sie po terenie. Poswiecenie czasu na powolne zbadanie kazdego obszaru pomaga zauwazyc szczegoly i uklad tego kompleksu wieloswiatynnego.

Teren zawiera niezwykly mauzoleum wybudowany w 1132 roku, ktorego forma przypomina trzypietrowa pagode i posiada status Waznego Zabyku Kultury. Ta struktura jest rzadkim przykladem tej specyficznej formy budynku i czesto otrzymuje mniej uwagi niz glowna sala.