Urausu-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Urausu-jinja to świątynia shinto w Urausu na Hokkaido, założona w 1898 roku, gdy osadnik Tomonari Shijutaro podarował 9,9 hektara ziemi. Obecny budynek jest drugim z kolei, przeniesionym w 1972 roku ze świątyni Sumitomo Honbetsu w Mikasa i wzmocnionym trzema słupami z bali, aby wytrzymać śnieg. Na terenie rośnie skupisko zawilców i azjatyckich lilii żółtych.

Tomonari Shijutaro, osadnik w Urausu, ofiarował 9,9 hektara ziemi i budynek świątyni; chram ukończono w 1910 roku pod nazwą Tsurunuma Jinja, bez rangi. W 1917 roku odbudowano honden i haiden oraz podniesiono chram do rangi chramu wiejskiego. W 1968 roku zmieniono nazwę na Urausu Jinja, a w 1972 roku drugi budynek przeniesiono z Ikushumbetsu Sumitomo Honbetsu Jinja w Mikasa, dodając trzy słupy z bali dla wytrzymania obciążenia śniegiem.

Świątynia początkowo nosiła nazwę Tsurunuma Jinja, od pobliskiego bagna Tsurunuma, a w 1968 roku zmieniono ją na Urausu Jinja. Czci Hondawake no Mikoto i Okuninushi no Kami. W okresie Golden Week teren pokrywa się kwitnącymi zębami psów i złotymi liliami, a fotografowie z całej Japonii przyjeżdżają, by uchwycić wiewiórki Ezo biegające wśród kwiatów.

Świątynia nie ma własnego parkingu; odwiedzający korzystają z parkingu przy Michi-no-Eki Tsurunuma, około pięciu minut pieszo wzdłuż drogi krajowej 275. Najbliższa stacja Tsurunuma na linii JR Sassho została zamknięta 7 maja 2020 r., dlatego podróżni koleją korzystają teraz z autobusu gminnego Urausu od stacji Naie na linii głównej Hakodate i wysiadają na przystanku Tsurunuma Park.

Na terenie świątyni rosną skupiska katakuri (fiołka psi ząb) i Ezо̄ engosaku (kokoryczy); oba kwitną około Golden Week. Wśród rabat biegają wiewiórki syberyjskie i wiewiórki z Hokkaido, przyciągając fotografów z całej Japonii. Świątynia nie ma parkingu; korzysta się z parkingu przy stacji drogowej Tsurunuma, pięć minut pieszo.