Fukura-tenmangū, Sanktuarium shintō w Japonii
Fukura-tenmangū to mała świątynia położona na wzgórzu w Usuki, z tradycyjnymi drewnianymi strukturami i lekko zakrzywionymi dachami charakterystycznymi dla japońskiej architektury świątyń. Teren jest czysty i spokojny, z kamiennymi latarniami, małymi rzeźbami i ścieżkami, które zapraszają do eksploracji.
Według tradycji wizerunek kami przechowywał klan Sugawara, który przyjął nazwisko Ōhata, a około 1590 roku przeniósł go do Fukury w prowincji Bungo, by uniknąć kampanii Toyotomiego Hideyoshiego. W 1602 roku pan zamku Usuki, Inaba Norimichi, modlił się przed posągiem Tenjina u stóp Chinzan po zaginięciu swojego sokoła; ptak wrócił na sosnę na wzgórzu Fukura, więc przeniósł sanktuarium najpierw do Miyahaty, a potem do Shōmyō-ji, nazywając pawilon Yobitaka-dono. Przemianowane w erze Shōwa na Tenmangū, zostało odbudowane w 1895 roku i pojawia się w filmie Otoko wa Tsurai yo z 1982 roku.
Świątynia jest poświęcona Sugawarze-no-Michizane, dworzaninowi z okresu Heian, który został ubóstwiony jako Tenjin. Jej letni festiwal trwa trzy dni pod koniec lipca i należy do trzech wielkich letnich świąt Usuki; ostatniego dnia przez teren przechodzi procesja mikoshi, a nocą odbywa się Yagumo-barai, obrzęd wypędzania wielkiego węża. Na terenie stoją też podrzędne świątynie Yuga, Atago i Ogatama Akaneko.
Świątynia znajduje się około pięć minut pieszo na północ od stacji JR Kamiusuki na głównej linii Nippo lub siedem minut taksówką od stacji Usuki. Samochodem to około pięć minut od węzła Usuki na autostradzie Higashi-Kyushu. Od przystanku autobusowego Hirasozu, obsługiwanego przez linie Oita Bus, jest pięć minut pieszo.
Świątynia pojawia się w filmie „Otoko wa Tsurai yo: Hana mo Arashi mo Torajirō” z 1982 roku, 27. części serii z Kiyoshim Atsumim. Widoczna w nim główna sala została odbudowana w 1895 roku, po tym jak rozdzielenie shintoizmu i buddyzmu w epoce Meiji przemianowało to miejsce w 1868 roku na Tenman-jinja.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 044 współtwórców z całego świata.