Ikiki no Gomon, Gigantyczne drzewo przy Świątyni Ōyamazumi, Imabari, Japonia

Ikiki no Gomon to drzewo kamforowe przy Okunoin sanktuarium Ōyamazumi na wyspie Ōmishima w Imabari. Cztery pnie wyrastają z jednej karpy: główny ma 11 m obwodu, drugi 4,5 m, razem 15,5 m, przy 32 m obwodu korzeni i około 10 m wysokości. Otwór u podstawy, szeroki na około 2 m, wysoki na 3 m i długi na 7 m, ma kamienne stopnie prowadzące do Okunoin.

Drzewo zostało uznane za pomnik przyrody prefektury Ehime 27 listopada 1951 r., oddzielnie od pomnika narodowego obejmującego gaj kamforowy sanktuarium. W epoce Meiji wydawało się obumierać, ale odżyło dzięki pędom z pnia; w epoce Taishō sfotografowano wybielony pień i pęd obok niego. Dziś główny pień jest w dużej mierze martwy i rozpada się, a pień wtórny rośnie energicznie.

Nazwa Ikiki no Gomon, „brama żywego drzewa”, pochodzi od wnęki u podstawy pnia, która służy jako droga do Oku-no-in w chramie Ōyamazumi. Wiara w długowieczność skłaniała wiernych do skrobania kory z pnia, co osłabiło drzewo; przejście przez wnękę ma przedłużać życie. Wnęka była przez pewien czas zamknięta, obecnie jest znów otwarta.

Drzewo rośnie około 150 m na wschód od gaju kamforowego sanktuarium Ōyamazumi, za nim; tablica „Oku-no-in · Ikiki no Gomon” wskazuje odgałęzienie, niedostępne dla samochodów. Od sanktuarium to pięć minut pieszo. Wydrążone przejście o szerokości około 2 m, wysokości 3 m i długości 7 m ma kamienne stopnie i jest ponownie otwarte po zamknięciu.

Wydrążenie u podstawy jest samo w sobie drogą do wewnętrznego sanktuarium (Oku-no-in), stąd nazwa brama żywego drzewa. Ma około 2 m szerokości, 3 m wysokości i 7 m długości, a w środku wykuto kamienne stopnie. Kiedyś odwiedzający zdrapywali korę, modląc się o długie życie, co osłabiło drzewo; przejście przez wydrążenie nadal ma przedłużać życie.