竜雲寺, Świątynia buddyjska w Saku, Japonia.
Ryūunji to świątynia zen Sōtō u podnóża gór w Iwamurata w Saku, o nazwie górskiej Ōtasan. W głównej sali czczona jest Kannon o jedenastu twarzach, a na terenie znajdują się studnia Chano-yu, jedna z siedmiu studni Iwamurata, oraz studnia Shingen. Las zwany Ryūunji-bayashi za salą służy jako cmentarz wiernych.
Założona w 1312 roku jako świątynia Rinzai przez Ōi Genkei, z Jōgaku Tenchū jako założycielem, Ryūunji podupadła po pożarach wojennych i została odnowiona w erze Bunmei (1469–1487) przez mnicha Sōtō Ten'ei Shōtei, który wprowadził tu szkołę Sōtō. Takeda Shingen uczynił ją później ośrodkiem Sōtō w Shinano, sprowadzając z Echigo Kitakō Zenshuku; przechowywany w świątyni rodowód Kitakō datuje to odrodzenie na 1561 rok, w czasie kampanii kawanakajimskich. W 1572 odbyło się tu Senbon Hōchō-e, a cesarz Ōgimachi ofiarował tablicę.
Nazwę świątyni zapisuje się zarówno 龍雲寺, jak i 竜雲寺. Jej nazwa górska Ota-san pojawia się w kronice z okresu Edo „Ota-san Jitsuroku”. Świątynia pełniła funkcję mnicha-archiwisty dla świątyń Sōtō w prowincjach Kai i Shinano, a jej średniowieczne dokumenty są wpisane na listę dóbr kultury miasta Saku.
Świątynia znajduje się w dzielnicy Iwamurata w Saku, przy drodze Nakasendo. Na terenie są nazwane studnie: studnia Chanoyu na północny zachód od głównej sali, jedna z Siedmiu Studni Iwamuraty, oraz studnia Shingen na południowy zachód od niej. Las na północny wschód od głównej sali służy jako cmentarz wiernych.
W maju 1931 w ogrodzie świątyni wykopano czajnik do herbaty z kośćmi, sztyletem i inskrybowanym pierścieniem kesa; uznano, że kości należą do Takedy Shingena, a spór o ich autentyczność sprawił, że państwo odmówiło uznania miejsca za zabytek, a opat wniósł pozew. Świątynia jest jednym z miejsc podawanych jako miejsce kremacji Shingena.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 484 współtwórców z całego świata.