Kouon-ji Temple, Świątynia buddyjska w Saijō, Japonia.

Kouon-ji to świątynia Shingon w Saijō, której główny budynek, Daiseidō, jest żelbetową konstrukcją o wysokości 16 metrów, ukończoną w 1976 roku. Jej szeroka ciemna fasada wznosi się za obszernymi schodami o niskich stopniach i jest podzielona cofniętymi kolumnami ze wąskimi szczelinami między nimi na wysokie pionowe przęsła. Pośrodku umieszczono prostokątną płaskorzeźbę, a wejście jest cofnięte za schodami, z małą białą tablicą po jego lewej stronie.

Według tradycji książę Shōtoku założył Kōon-ji dla uzdrowienia cesarza Yōmei, a Kūkai modlił się tu w IX wieku z gałązką sandałowca za rodzącą kobietę. Zabudowania spłonęły pod koniec XVI wieku i zostały odbudowane w erze Kan'ei dzięki wsparciu rodu Ichiya, panów Komatsu. W 1914 roku opat Zuien Yamaoka odbudował główną salę, a w 1918 zapoczątkował ruch Koyasu-kō.

Świątynia znana jest z Koyasu-kō, praktyki modlitewnej o bezpieczny poród zapoczątkowanej w 1918 roku przez opata Zuiena Yamaokę, która rozprzestrzeniła się poza Japonię do Azji Południowo-Wschodniej i Ameryk. Główna sala mieści złotego Dainichi Nyorai i posąg Kūkaia trzymającego dziecko, a świątynia nazywana jest Koyasu Daishi.

Świątynia jest dostępna autobusem publicznym ze stacji Saijō i ma dostępne miejsca parkingowe dla osób jeżdżących samochodem. Dostęp jest prosty i odwiedzający mogą łatwo zwiedzać teren po przybyciu.

Główna sala to wzniesiony w 1976 roku żelbetowy Daiseidō o wysokości 16 metrów, po przeniesieniu wcześniejszego Hondō do Myōun-ji. Wnętrze mieści ponad 620 miejsc zwróconych ku scenie z pozłacanym Dainichi Nyorai; sekretny główny wizerunek stoi w szafce za nim.