Iino Hachimangū, Sanktuarium shinto w Iwaki, Japonia.

Iino Hachimangū to sanktuarium Hachiman w Taira, w Iwaki, w prefekturze Fukushima. Jego honden (główna świątynia) wzniesiono w 1616 roku: budowla w stylu irimoya-zukuri o trzech przęsłach na trzy, z dachem dwuspadowo-czterospadowym, początkowo nagare-zukuri, przebudowana na irimoya podczas remontów w 1674 i 1703 roku, kryta gontem. Na terenie stoją też dwukondygnacyjna brama rōmon z 1658 roku i kryta miedzią brama karamon z około 1696 roku.

Według tradycji sanktuarium założył Minamoto no Yoriyoshi w 1063 r. po wojnie dziewięcioletniej, umieszczając tu odłam kyōckiego Iwashimizu Hachimangū. W 1186 r. Minamoto no Yoritomo kazał przenieść główny wizerunek z Iwashimizu do Akamezaki we wsi Iino, a sanktuarium zostało sōja dóbr Kōjima. Po bitwie pod Sekigaharą ród Iwaki wygnano; Torii Tadamasa przeniósł sanktuarium w 1602 r. na obecne miejsce przy Yahata-kōji, gdzie następnie zbudowano zamek Iwaki-Taira.

Świątynia czci cesarza Ōjina jako Hondawake no mikoto, cesarzową Jingū jako Okinagatarashihime no Mikoto oraz Himegami, a także ma podrzędną świątynię poświęconą cesarzowi Nintoku. Jej doroczne święto przypada 14 września. Nazwa Iino pochodzi od dawnej wsi Iino; w 1602 roku świątynię przeniesiono na obecne miejsce w Yahata-kōji.

Świątynia stoi w Hachimankōji, niedaleko oddziału w Iwaki Sądu Okręgowego w Fukushimie, na północ od stacji Iwaki na linii Jōban. Jej doroczne święto przypada 14 września. Na terenie znajdują się główna sala, brama wieżowa, brama chińska, pawilon kagura i sanktuarium Wakamiya Hachiman.

Świątynia przechowuje głownię naginaty sygnowaną przez Osafune Morikage i datowaną na jedenasty miesiąc 1367 roku, dzieło kowala z Bizen uznane za Ważny Zabytek Kultury. Jej archiwum, dokumenty rodu Iino, liczy 1 683 pozycje. Główny pawilon wzniesiono w 1616 roku, a dach czterospadowy ze szczytami otrzymał podczas napraw w 1674 i 1703 roku.