Takahashi Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Takahashi to mała świątynia shintoistyczna w Oyamie zbudowana w tradycyjnym stylu nagare-zukuri z rozszerzonym dachem zavisającym z jednej strony, tworząc portyk. Budynek stoi na podwyższonej platformie i posiada prosty, ale starannie utrzymywany honden, czyli główne sanktuarium, z naturalnie pokolorowanymi drewnianymi belkami i łagodnie zakrzywionym dachem, który odzwierciedla staranną rzemieślniczość.

Według tradycji sanktuarium jego początki sięgają 111 roku, gdy Yamato Takeru podczas wyprawy na wschód wezwał trzy bóstwa. W 684 roku klan Takahashi, potomek Iwakamutsukari, otrzymał tytuł Takahashi Asomi i czcił tu swojego przodka, nadając sanktuarium nazwę. W 1029 roku przy kopaniu studni pojawił się wielki karp; cesarz Go-Ichijo nadał sanktuarium tytuł „pierwszego w Japonii sanktuarium zakazującego karpia”.

Główny bóg Iwakamutsukari-no-Mikoto jest czczony jako przodek sztuki kulinarnej, a kucharze nadal odwiedzają cztery jego filialne chramy w prefekturze Gifu. Miejscowy zakaz wywodzi się z dekretu z 1029 roku: wierni nie jedzą karpi, unikają naczyń z karpiem i nie wywieszają w maju karpiowych proporców, stąd przydomek chramu zakazu karpia.

Świątynia leży w Oyama w prefekturze Tochigi i łatwiej do niej dojechać drogą niż koleją; zwykle wybiera się samochód lub lokalny autobus. Przed podejściem do sanktuarium oczyszcza się ręce i usta w temizuya. Czteroboczna chinowa jest ustawiana na letni obrzęd oczyszczenia i przechodzi się przez nią w jednym kierunku.

Od 1029 roku, gdy podczas kopania studni pojawił się wielki karp, a cesarz Go-Ichijō nadał świątyni tablicę „jedyne w Japonii sanktuarium zakazujące karpia”, wierni nie jedzą karpi, nie używają naczyń z malowanymi karpiemi i nie wieszają w maju proporców w kształcie karpia. Dlatego świątynię nazywa się też Karpim Myōjin.