HItsujisaki-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii
Hitsujisaki-jinja wznosi się na szczycie góry Maki, około 250 metrów nad poziomem morza na lewym brzegu rzeki Kitakami. Sala modlitewna to dawna główna sala świątyni buddyjskiej Chōzen-ji, przebudowana w 1935 roku, a główna świątynia za nią pochodzi z 1928 roku. Po prawej stronie sali modlitewnej stoi kamienna wieża relikwiarzowa z 1814 roku.
Data założenia świątyni jest nieznana; przewodnik z 1772 roku podaje, że została ustanowiona na górze Makiyama na cesarski rozkaz z zachodnich prowincji. W okresie Edo utożsamiano ją z wymienioną w Engishiki świątynią Hitsujisaki, a w 1870 roku, po rozdzieleniu shintoizmu i buddyzmu, dawna świątynia Makiyama Kannon stała się świątynią Hitsujisaki. Tsunami w 2011 roku dotarło do podnóża góry Makiyama, a mieszkańcy schronili się na terenie świątyni.
Nazwa Hitsujisaki pochodzi od bóstwa Himitsunisake no Kami, któremu nadano to imię w drugim roku panowania cesarza Ōjina. Świątynię utożsamiono później ze świątynią Hitsujisaki wymienioną w Engishiki, a w okresie Edo nazywano ją także świątynią Hakusan. Dziś w sali modlitewnej można zobaczyć duże wota przedstawiające białego i czarnego konia, oba wpisane do rejestru dóbr kultury miasta Ishinomaki.
Świątynia stoi na szczycie góry Maki, około 250 metrów nad poziomem morza, na lewym brzegu rzeki Kitakami. Podejście zaczyna się przy pierwszym torii obok kładki dla pieszych Daimonzaki przy drodze krajowej 398, na południe od wzgórza, i prowadzi pieszo na szczyt. Ścieżka do sanktuarium Eizon i świątyń pomocniczych po zachodniej stronie jest nieutwardzona.
Ta świątynia nosiła niegdyś status Shikinaisha, oficjalnego oznaczenia odnotowanego w rejestrze dworu cesarskiego w okresie Heian, przyznawanego tylko niewielkiej liczbie świątyń w każdej prowincji. Wpis ten plasował ją wśród oficjalnie uznanych miejsc kultu w czasie, gdy takie uznanie na tym wybrzeżu było rzadkie.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 607 współtwórców z całego świata.