Kakuan-ji, Świątynia buddyjska w Yamatokōriyama, Japonia.

Kakuan-ji to świątynia Shingon Risshu w pobliżu ujścia rzek Yamato i Saho w Yamatokōriyama. Główna sala została odbudowana w 1606 roku, a na terenie znajdują się kamienna pagoda hōkyōintō z 1260 roku i brama górska. Świątynia znana jest również jako Nukadadera.

Kakuan-ji powstał jako świątynia rodowa klanu Nukatabe. Dokument z 747 roku wywodzi jego początek od Kumagori Shōja, fundacji z 621 roku przypisywanej księciu Shōtoku, lecz historycy odrzucają ten związek. Mapa z okresu Nara ukazuje pełny zespół już w latach 757–765. W okresie Heian świątynia podupadła, została odnowiona przez Eisona i Ninshō pod koniec okresu Kamakura, spalona w 1499 roku i pozbawiona ziem w 1580 roku.

Świątynia zwana jest też Nukata-dera, od rodu Nukatabe, którego była rodową świątynią. Nazwę czyta się „Kakuan-ji”, nie „Gakuan-ji”. Dokument z okresu Kamakura i drewniane posągi Czterech Królów Niebios, przeniesione ze Sugawara-ji, gdzie zmarł Gyōki, noszą inskrypcje związane z przeszłością świątyni.

Kakuan-ji leży w pobliżu ujścia rzeki Saho do rzeki Yamato, na południowym skraju Yamatokōriyama. Od stacji Hirahata linii Kintetsu to około 20 minut pieszo; gminny autobus z An-dō zatrzymuje się na przystanku Kakuanji-guchi, pięć minut pieszo. Samochodem do zjazdu Yamato Mahoroba na drodze Nishi-Meihan jest około trzech minut.

Pięciopiętrowa pagoda została w 1600 roku przeniesiona do Shitennō-ji przez Hideyoriego, spadkobiercę Toyotomiego Hideyoshiego, w zamian za jednochektarowy majątek ziemski, który pozwolił odbudować Kakuan-ji. Przeniesienie uznaje się za wypełnienie tej umowy.