Ai-jinja, Sanktuarium shintō w Ai, Ibaraki, Japonia

Ai-jinja to świątynia shintoistyczna w mieście Ai z prostym, pełnym szacunku układem złożonym z drewnianych wrót torii na wejściu, głównego budynku ze zakrzywionym dachem drewnianym i terenów otoczonych przyrodą. Teren obejmuje kamienne latarnie, tradycyjne posągi, mniejsze ołtarze i basen wodny do rytualnego oczyszczenia przed modlitwą.

Według tradycji sanktuarium Ai-jinja założył Fujiwara no Kamatari, a klan Nakatomi no Ai, wymieniony w Shinsen Shōjiroku, czcił tu swoje bóstwo przodków. W Engishiki widnieje jako sanktuarium wpisane w dystrykcie Shimashimo, prowincja Settsu. W 1872 r. zaliczono je do sanktuariów wiejskich, w 1907 r. wyznaczono do przyjmowania ofiar, a w 1908 r. włączono do niego wpisane sanktuarium Heikura-jinja. Główną halę odbudowano w 2005 r.

Świątynia jest miejscem, gdzie wspólnota zbiera się, aby uczcić duchy uważane za zamieszkujące przyrodę. Odwiedzający mogą obserwować tradycyjne praktyki, takie jak mycie rąk i ust, dzwonienie w dzwonki i zawieszanie drewnianych tablic z osobistymi życzeniami, które odzwierciedlają codzienne życie duchowe tego miejsca.

Wizyta najlepiej się odbywa w wczesnych godzinach porannych, gdy świątynia jest spokojna i wielu odwiedzających przychodzi się modlić. Zwyczajowo myje się ręce i usta w małym basenie wodnym przed podejściem do głównego budynku.

Odwiedzający często widzą małe drewniane tablice z życzeniami, na których ludzie piszą i wieszają swoje nadzieje i marzenia. Te osobiste wiadomości tworzą niewidoczne połączenie między odwiedzającymi a duchami uważanymi za zamieszkujące świątynię.