Amida-ji Temple, Świątynia buddyjska w Sakyō-ku, Japonia.

Amidaji to świątynia szkoły Jōdo-shū w dzielnicy Kōchidani w Ōharze, w Sakyō-ku w Kioto. Jej teren wspina się po stromym zboczu: chińska dwukondygnacyjna brama z białym tynkiem na parterze, główna sala, kamienne mauzoleum założyciela Tanshō, pawilon herbaciany, wodospad i pawilon skarbów. Wśród drzew stoi niewielka drewniana dzwonnica z ciemnym dachówkowym dachem i czterema gładkimi słupami.

Świątynię założył w marcu 1609 roku mnich Tanzei, pochodzący z prowincji Owari; w wieku dziewięciu lat opuścił dom i wędrował po prowincjach, zanim osiadł w Kochidani w Ōharze. Tanzei zmarł tu 23 maja 1613 roku w wieku 62 lat i według przekazu wszedł do kamiennej trumny jako samomumifikowany budda; jego szczątki spoczywają w skalnej wnęce obok sali głównej.

Główna sala mieści dwa główne wizerunki: po prawej drewnianego siedzącego Buddę Amidę z okresu Kamakura, Ważne Dobro Kultury, oraz posąg założyciela Tanzeia, który miał wyrzeźbić sam, osadzając w nim własne włosy. Ponieważ oba są czczone, świątynia nazywa siebie jedyną główną świątynią linii Buddy Tanzeia, inaczej niż większość świątyń Jōdo-shū, które czczą wyłącznie Amidę.

Do świątyni dojeżdża się autobusem ze stacji Kokusaikaikan do przystanku Kochidani, a następnie po przejściu przez bramę wspina się około 15 minut bardzo stromą ścieżką. Ponieważ śnieg czyni ją niebezpieczną, zwiedzanie zawiesza się co roku w styczniu i lutym; w pierwszych trzech dniach nowego roku wejście możliwe jest tylko bez śniegu. Przy bramie znajduje się parking dla dużych pojazdów, a samochody osobowe mogą podjechać tuż pod świątynię.

Świątynia przechowuje sokushinbutsu swojego założyciela Tanzeia, zmarłego w 1613 r. i złożonego w kamiennym sarkofagu w skalnej wnęce obok sali głównej. Uważa się go za najdalej na południe i na zachód wysuniętego samozmumifikowanego mnicha w Japonii, ale nie jest pokazywany publicznie od złożenia w obecnym sarkofagu na początku ery Meiji. Zwiedzający mogą podejść tuż do sarkofagu.