Amamikoso-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Amamikoso-jinja to świątynia shinto w Yata, w dzielnicy Higashisumiyoshi, do której prowadzi dawna brama świątynna. Sala modlitw pochodzi z 1863 roku, a główna świątynia została odbudowana w 1960 roku w stylu zwanym Amami-zukuri. Na terenie rosną ponad 500-letnie drzewo kamforowe i stoi posąg świętego konia.

Świątynia jest wpisana do rejestru Engishiki prowincji Kawachi; według własnej tradycji powstała w erze Daidō (około 806), ale uważa się ją za starszą. Nazwa może pochodzić od słowa z Silli, co wskazuje na osadników z Półwyspu Koreańskiego. W 1704 roku zmiana biegu rzeki Yamato oddzieliła świątynię na południowym brzegu od jej wioski parafialnej Kareki na brzegu północnym. Do zniesienia we wczesnym Meiji na terenie stała świątynia-sanktuarium o nazwie Tenmizan.

Lokalnie mieszkańcy odwiedzają Amamikoso-jinja, aby szukać błogosławieństw dla zdrowia i bezpieczeństwa oraz honorować tradycyjne praktyki, które kształtowały życie społeczności przez pokolenia. Proste ofiary pozostawione przez odwiedzających i pełne szacunku zachowanie pokazują, jak ważne jest to świątyni w codziennym życiu duchowym ludzi.

Odwiedzający powinni nosić wygodne buty i szanować lokalne zwyczaje, takie jak mycie rąk u fontanny oczyszczającej przed wejściem do głównego budynku. Wstęp jest bezpłatny, a świątynia jest otwarta w ciągu dnia, z mniejszą liczbą odwiedzających wczesnym rankiem lub wieczorem.

Kamienny obelisk na wschód od fontanny oczyszczenia nosi napis „Gyōki Bosatsu Anju no Chi” (miejsce, gdzie przebywał bodhisattwa Gyōki); przekaz ten pojawia się dopiero od okresu Edo i nie występuje w Gyōki Nenpu, więc nie da się go potwierdzić. Brama Jingū-ji, świątyni-sanktuarium do wczesnego Meiji, nadal stoi przy drodze dojazdowej.