Chomei-ji, Świątynia buddyjska w Takanodai, Japonia

Chomei-ji to świątynia szkoły Shingon Buzan-ha w Takanodai w dzielnicy Nerima w Tokio, na terenie zwanym Higashi-Koyasan. Główna sala (kondo) została odbudowana w 1904 r. i odrestaurowana w 1971 r., a sala Kannon, wzniesiona ponownie w 1979 r., mieści posąg Kannon o jedenastu twarzach. Między budynkami stoją wieża dzwonowa z 1650 r. i brama Nio z końca XVII w., a zachodnią część terenu zapełniają kamienne buddy i kamienne wieże.

Chomei-ji powstał w 1613 roku, gdy Keisan Ajari, krewny późnego rodu Hojo, zbudował w Takanodai pustelnię dla posągu Kobo Daishiego. Jego bratanek Mashima Shigetoshi dodał pawilon Kannon i pawilon główny, a w 1640 roku mnich Koikebo Shusan z Hasedery w Narze wykonał jedenastotwarzowy wizerunek Kannon i świątynia otrzymała nazwę Chomei-ji. Tokugawa Iemitsu nadał jej w 1648 roku ziemię shuin. Pożary powtarzały się: w 1658 roku spłonęła świątynia, pawilon główny utracono w 1897 roku i odbudowano w 1904.

Nazwa Chomei-ji oznacza „świątynię długiego życia”; nadano ją w 1640 r., gdy mnich Koikebo Shusan z Hasedery w Narze wykonał tu jedenastoobliczową figurę Kannon. Główny posąg przechowywany jest w sali Kannon, odbudowanej w 1979 r. po pożarze. Co roku 21 kwietnia w Okunoin odsłaniana jest ukryta statua Kobo Daishiego, którym towarzyszy targ roślin i procesja dzieci.

Chomei-ji znajduje się trzy minuty pieszo od stacji Nerima-Takanodai na linii Seibu Ikebukuro, przy 3-10-3 Takanodai w dzielnicy Nerima. Zwiedzanie jest bezpłatne i ograniczone do godzin dziennych. Kamienne posągi Buddy i kamienne wieże Oku-no-in zajmują zachodnią część terenu, gdzie stoi też odbudowana w 1979 roku hala Kannon.

Kamienne posągi Buddy i kamienne wieże w zachodniej części terenu ustawiono w 1652 r. na pierwszą rocznicę śmierci sioguna Tokugawy Iemitsu, wzorując się na Okunoin na górze Koya. Jest ich więcej niż gdziekolwiek indziej w dzielnicy Nerima, a od 1956 r. są wpisane jako miejsce historyczne Tokio.