Mutsu sōshano-miya, Sanktuarium shintō w Japonii
Mutsu sōshano-miya to świątynia Shinto w Tagajō ze stylem architektonicznym nagare-zukuri, charakteryzującym się dachem opadającym na jedną stronę, tworząc chroniony obszar wejścia. Budynek stoi lekko podniesiony ze zbiegającą w dół werandą stanowiącą przestrzeń przejściową przed wejściem do świętego wnętrza.
Sanktuarium utożsamia się z obiektem zwanym Sōsha-no-miya przy stolicy prowincji Mutsu w Tagajō, lecz jego stare zapisy zaginęły i związek ten pozostaje hipotezą dyskutowaną od okresu Edo. W okresie Kamakura ród Izawa, piastujący urząd rusu w Mutsu, ofiarował 3000 kari ziemi. Pod władzą domeny Sendai rytuałami zarządzał bettō z Hōren-ji; w 1871 roku sanktuarium zaliczono do wiejskich, a w 1908 roku włączono do niego siedem sanktuariów, w tym Kifune.
Świątynia jest sōja prowincji Mutsu, gdzie kami 100 shikinaisha z 31 dystryktów są czczone wspólnie z Hachioji-no-okina i Hachioji-no-ōna. Doroczne obrzędy obejmują Reitaisai w trzecią niedzielę kwietnia z procesją mikoshi oraz Dontosai 14 stycznia. Na Nowy Rok na starym cedrze zawiesza się shimenawę.
Odwiedzający powinni wiedzieć, że świątynia ma prosty dostęp ze schodami prowadzącymi do podniesionego budynku i wanna z wodą, gdzie można umyć ręce przed wejściem. Teren jest dostępny przez cały rok, a wizyta poza sezonem festiwali pozwala na spokojniejsze doświadczenie modlitwy i refleksji.
Dwa drzewa na terenie świątyni są uznane przez Tagajō za drzewa podlegające ochronie: magnolia biała, oceniona w 1985 roku na około 220 lat, wysoka na 16,8 m i o obwodzie 2,2 m, oraz święty cedr liczący około 600 lat, wysoki na 25,6 m i o obwodzie 4,88 m, który na Nowy Rok otrzymuje sznur shimenawa.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 136 współtwórców z całego świata.