Chōmei-ji, Świątynia buddyjska w Mukōjima, Japonia

Chōmei-ji to świątynia buddyjska szkoły Tendai w Mukōjima, w dzielnicy Sumida w Tokio, o nazwie górskiej Hōju-zan i nazwie klasztornej Henjō-in. Głównym wizerunkiem jest Amida Nyorai, a świątynia czci Benzaiten, jedno z siedmiu bóstw pielgrzymki rzeki Sumida. Świątynia słynie z sakura-mochi z Chōmei-ji, a na jej terenie znajduje się grób uczonego kokugaku Tachibany Moribe i jego syna Fuyuteru.

Data założenia Chōmei-ji jest niepewna: tradycja przypisuje je mnichowi Enninowi z okresu Heian, a inne przekazy umieszczają je w erze Keichō (1596–1615). Świątynia nosiła początkowo nazwę Hōju-zan Jōsen-ji i otrzymała obecną na rozkaz trzeciego shōguna Tokugawa, Iemitsu, po tym jak mnich imieniem Kōkai wyleczył jego lekką chorobę wodą Hannya ze świątyni podczas polowania z sokołami.

Chōmei-ji czci Benzaiten, jednego z Siedmiu Bogów Szczęścia rzeki Sumida, i jest przystankiem pielgrzymki do Siedmiu Bogów Szczęścia rzeki Sumida, ludowego zwyczaju wpisanego przez dzielnicę Sumida na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Świątynia użycza też nazwy Chōmei-ji sakuramochi, słodkości z ryżu i kwiatów wiśni, której początek przypisuje się temu miejscu.

Chōmei-ji znajduje się przy Mukōjima 5-4-4 w dzielnicy Sumida, kilka kroków od brzegu rzeki Sumida i rosnących tam wiśni. Teren jest płaski i zwarty: główna sala, sanktuarium Benten na trasie Siedmiu Bogów Szczęścia rzeki Sumida i kamienne stele stoją blisko siebie. Idąc trasą Siedmiu Bogów Szczęścia, mija się tę świątynię między przystankami Mukōjima i Sumida.

Nazwa świątyni pochodzi od postoju na polowaniu z sokołami szoguna Tokugawy Iemitsu: mnich Kōkai leczył jego lekką dolegliwość świętą wodą Hannya z terenu, a uzdrowienie dało świątyni nazwę. Inne przekazy przypisują polowanie Ieyasu. Świątynia mieści też posąg Benzaiten wśród siedmiu bóstw rzeki Sumida.