Dōryū-ji Temple, Świątynia buddyjska w Tadotsu, Japonia.

Dōryū-ji to świątynia Shingon w Tadotsu, której teren wchodzi się przez bramę Niō z szerokim dachem z dachówek i tablicą nad środkowym otworem. Wewnątrz, na końcu alei, stoi główna sala z ciemnym dachem czterospadowym, metalowym zwieńczeniem na kalenicy i niskim kamiennym podestem z krótkimi stopniami. Po prawej znajduje się mała otwarta brama z własnym dachem z dachówek.

Według tradycji świątyni miejscowy pan Wake no Dōryū założył ją po wyrzeźbieniu Yakushi Nyorai z drzewa morwy. W 807 jego syn Tomosuke poprosił Kūkaia o 90-centymetrowy posąg Yakushi, umieścił w nim wizerunek ojca i wzniósł zespół siedmiu sal. Kolejnymi opatami byli Shinga, Enchin i Shōbō, lecz trzęsienia ziemi w latach 976–978 i pożary w 1060 oraz w erze Tenshō wielokrotnie niszczyły zabudowania.

Dōryū-ji należy do szkoły Shingon Daigo, a nie do szkoły Kegon. Nazwa pochodzi od lokalnego pana Wake no Dōryū, którego syn Tomosuke w 807 roku zlecił Kūkaiowi wyrzeźbienie 90-centymetrowego posągu Yakushi Nyorai. Świątynia jest 77. etapem pielgrzymki do 88 świątyń Sikoku, a jej gōeika gra słowami na znakach Dōryū.

Świątynia jest dostępna ze stacji Tadotsu poprzez lokalne połączenia transportowe, z obfitymi miejscami parkingowymi dla odwiedzających przyjeżdżających samochodem. Jasne znaki pomogą Ci dotrzeć do głównego wejścia i terenu świątyni.

Świątynia przechowuje jedwabną mandalę gwiazd (Hoshi Mandara), malowidło bóstw astralnych wpisane 27 marca 1901 r. na listę Ważnych Dóbr Kultury Japonii. Posiada też mandalę Sutry Lotosu z okresu Nanboku-chō, używaną jako główny wizerunek podczas ceremonii Hokke-e, oraz portret czerwonego Fudō Myōō z okresu Muromachi.