Yachū-ji Temple, Świątynia buddyjska w Habikino, Japonia

Yachū-ji to jednokondygnacyjna sala o stromym dachu krytym ciemnoszarymi dachówkami ryflowymi, którego okapy biegną na całą szerokość. Poniżej białe tynkowane pola przeplatają się z ciemnobrązowym drewnem; szerokie drzwi płycinowe flankuje okno kratowe i wisząca drewniana tablica, a przed nimi prowadzą kamienne stopnie i niskie cokoły. W obrębie przybytku zachowały się odtworzona ziemna platforma i kamienie fundamentowe dawnej pagody i sali głównej.

Tradycja przypisuje założenie świątyni Soga no Umako na rozkaz księcia Shōtoku, ale wykopaliska datują budowę na około 650 rok. Stała przy trakcie Takeuchi Kaidō i służyła klanowi Funa, imigrantom z Baekje. Pożar podczas wojen Nanboku-chō zniszczył pierwotne budynki; po okresie niemal całkowitego opuszczenia świątynię odnowiono w 1661 roku, spłonęła ponownie w erze Kyōhō, a w 1724 roku otrzymała refektarz i pawilon gościnny od daimyō Yanagisawy Yoshisato.

Świątynia przechowuje dwie rzeźby buddyjskie jako punkty odniesienia kulturowego. Drewniany stojący Jizō Bosatsu w Jizō-dō pochodzi z okresu Heian i jest Ważnym Dobrem Kultury. Liczący 18,5 cm pozłacany brązowy Miroku Bosatsu, znaleziony w magazynie w 1918 r., jest pokazywany co miesiąc 18. dnia; inskrypcja na cokole podaje rok 666.

Do Yachū-ji dojdzie się w około 15 minut pieszo ze stacji Fujiidera na linii Kintetsu Minami Osaka albo w 5 minut autobusem do przystanku Nonoue i dalej kilka kroków. Świątynia sąsiaduje od zachodu z chramem Nonoue Hachiman. Posąg Miroku Bosatsu jest pokazywany 18. dnia każdego miesiąca.

Świątynia jest powiązana z klanem Funa, imigrantami z koreańskiego królestwa Baekje, którzy osiedlili się tu pod koniec okresu Kofun i byli blisko Soga no Umako. Brązowy Miroku Bosatsu znaleziony w magazynie w 1918 roku nosi inskrypcję datowaną na 666 rok, wymieniającą wyznawców świątyni zwanej Kashi-dera.